Əhməd Cavad
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Məxməri ormanlarda çiçək dərdiyin yerdə,Baxarsan çiçəklər var açar kölgəliklərdə.
MayısMən hər ildə bir mayısaLap çox ümidlər bağlaram.
Mən tapmışamEy Tanrının cənnət uman qulları,Mən cənnəti bu dünyada tapmışam!
Səslər1.** Bu səsi mən duymadım,Ağlayan dərdli neydən.
PərizadəSüzər yaşılbaşlı sonalar kimi,Oxur pərizadə ləzgi qızları!
"Vankə"Allaha yalvardım: “Ağ daş, qara daş,Yalqızlıq çətindir, bana bir qardaş!”
Yaralı quşYaralıdır könlüm quşu, yaralı,Yaralandı yazıq aşiq olalı.
YazıqDəniz dərdə düşər, dalğalar ağlar,Dağlara dərd gəlsə, dumana yazıq
Yuxuma gəlmişdin... Yuxuma gəlmişdin sən həzin-həzin,İşvəli, qəmzəli, nazlı nazənin.
Cəfayi yarə səbr etmək tükənməz bir səadətdirCəfayi yarə səbr etmək tükənməz bir səadətdir!Olursa əksinə, ey mah, tələt bil ədavətdir!
Sanki varlığımı salırlar bəndəSanki varlığımı salırlar bəndə,Sevən könüllərdə qəm ötüşəndə!
Sən güldükcə mən ağlaram, mən ağlaramSən güldükcə mən ağlaram, mən ağlaram!Sən susduqca mən çağlaram, mən çağlaram!
Adsız şeirKolxozlu ellərin bərəkətindən,Bərəkətli elin hərəkətindən,
Azərbaycan himni100px|thumbnail|right|Vokal versiyaAzərbaycan! Azərbaycan!
AzərbaycanaCoşmuşdu yürəgim, şişmişdi başım,Zülm kar olmusan, axıdıb yaşım!
Bir bilən yox kiBir bilən yox ki, nə çəkər sənsiz,Sənin eşqinlə yaşayan könlüm?!
DönürEşqindən güc alıb bu ilhamım da,Duyğular qəlbimdə sellərə dönür!
Dördçərşənbə - Dördüncü çərşənbəMən oddan yaranmışam,Oddur südüm, nəfəsim.
GəldimYurdum un ördəyi, qazları vardır,Ətrindən doyulmaz yazları vardır.
Gəlmişəm pambıqlar diyarındanGəlişim yaxındadır,Pambıqlar diyarından;
Gəncəm, heyBura Şahsevəndi, bura Bağmandı,Bura Sərdar bağı, bura Ozandı!
Gözəl qadınSən kimdən öyrəndin belə ədanı,Ey xəstə şairin ilhamı gözəl?
İstanbulMən sevdiyim mərmər sinəli yarın,Deyirlər, qoynunda yabançı əl var!
HaralısanNerəlison, cənnətdirmi məkanın?M əlokmisən, nə dadlıdır lisanın?
FüzuliÜfüqlərdə günəş söndü bir axşam çağıÇox uğursuz bir qaranlıq çökdü dünyaya,
KeçərBəzən yosmalar alayı,Əllərində nurdan ayı
Qara günlər əl götürməz yaxamdanQara günlər əl götürməz yaxamdan,Yazmasın mələklər sözümü küfran, -
Quq-qulu-quQuq-qulu-qu! xoruz ötər,Bizə deyər, uyqu yetər.
QuşlaraYavaş uçun, nazlı quşlar, sizə mənim bir sözüm var,Doydunuzsa bu yerlərdən, kimə qaldı bu yuvalar?
MadonnayaMən doğrusu, bu boşluqda dolaşanMəfkurəsiz, sərsərinin biriyəm.