Əli Kərim
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Birdən yox olursan...Boşluq olursan...
DaşYarıçılpaq,Qədim insan
Nəğmələrin yuvasıGecə düşür...susur bütün nəğmələr,
Gəl, AzərimSənin yerin xəstəxana,Mənimki boşluq,
HabilO zaman -deyəsən, vaxt qovuşanda
Kürə yağış yağırdıGünəş batırdı Kürdə,Durmuşdum sahildə mən.
QağayılarNə çoxdur Neft daşlarındaQağayılar.
Söz dedimSöz dedim,sözümü yerə saldı.
Azmaq istərəmİtdim bir şəhərdə mən,Ünvan çıxdı yadımdan.
O qızaAxtarıram mən səni,Arayıram mən səni.
Qızıl qanadDənizdə boy göstərib mahir üzgüçü kimiYavaş-yavaş batır gün.
Epiqramlar1Deyirlər ki, Əli yazmır
TənəkTənək əkib qonşumuz...Qaldırıbdır yuxarı.
№ 3702Birdən titrər, çırpınar,Üşüyər xəstə kimi.
Qaytar ana borcunuBir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana.O bəd, uğursuz günü - ərinin öldüyünü
Heykəl və insanO, günlərlə,aylarla
NöqsanlarNöqsanlar...Günahlar...
SözlərGecə yansı yenə gəlmisinizYurdsuz-yuvasız,
AutDərslər sona yetir...O dəqiqə
M.HadiyəHəqiqət it şəklindəsə -yalan
QayıtHəsrətin araya atdı dağ, dərə,Sönən işıq oldun, batan səs oldun.
İki sevgiGözəl qız, sən saf susan,İki qəlb arzususan.
Özü duyaydı ki, ürəyimdədirÖzü duyaydı ki, ürəyimdədir,Yanaydı verdiyi hicran içində.
Bir vaxt gec olacaqBir vaxt gec olacaq,peşimançılıq
GünəbaxanQol saldımməndən uzun bir günəbaxanın boynuna.
Tolstoyvarı(1-ci variantda)*O çəkdi tilovu
Göydəmir atEh, at idi göydəmir,dərisi nur saçırdı
Nə üçünsə yadımaNə üçünsə yadımaBir bulaq düşdü bu dəm.
VəsiyyətYeri oldu-olmadıhəkim ki
O mənə danışdı kiKurortdayıq. Bağdayıq,Oturub dincəlirik.