Məhəmməd Füzuli · Digər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir iltifatı mənə olmaz isə şahın əgər,Şikayətim yox, o da lütfdən əlamətdir.
Qitə 16ای که از جهل مقید شده بر صورتاین صفت در روش اهل خرد بی معنیست
Qitə 19Ömrümün əvvəli ki, zövqü səfa vəqti idi,Elmsiz keçdi bütün bisərü samanlıq ilə.
Qitə 21Mənə pis söylədisə bir pis adam, incimədim,Məni, Allaha şükür, yaxşı bu dünya tanıyır.
Qitə 32Qədrsizdir bizim vilayətdəRuha şadlıq verən gözəl əşar.
Qitə 35İki sinfə bölünmüş əhli-cahan,Biri elm əhlidir, biri cahil.
Qitə 42Nəsəb fəziləti insana özgəsindəndir.Nəsəblə özgəyə, ey süflə, iftixar eləmə.
Qitə 46Fəryad, zülm edən bu fələkdən ki, dəhrdəDövrilə qəlbi şad eləməz, qəmdir hasili.
Qitə 13Afərin nemət verən ustada kim, şükr etməyəBizlərə söz lütfünün feyzin müyəssər eyləmiş.
Qitə 22Sözüm olduqca çoxdur aləmdə,Yaxşısın yox, pisin görür düşmən.
Qitə 25Hifz edib nəfsi, bəlanı, düşməni dəf etməyə,Şah yüz minnət qoşundan dəmbədəm çəksin gərək.
Qitə 11Dəhrdə rahətlik ümmidilə çəkmə çox əzab,Çün olub biganə bu məqsəd əzəldən xilqətə.
Qitə 9Cəmalü hüsnünə ey daima olan məğrur,Nədən cünun bu qədər səndə əqlə qalibdir.
Qitə 14Ey ağıl sahibi, unutma bunu,İki kəsdən sənə çətinlik olar.
Qitə 33در مقامی گر شود جان عزیزت منزجررحم بر جان عزیزت کن برو جای دگر
Müsəbbeوقتست که شام غم هجران بسر آیددر باغ امل نخل تمنا ببر آید
Qitə 24صانعی کز آب و گل فیض کمال قدرتشدلبران لالهرخسار سمنبر آفرید
Müsəddəsمنم بلبل گلشن آشناییبغربت گرفتار دام جدایی