Məhəmməd Füzuli · Digər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən gözəl bir süfrə açdım sözdən əhli-aləmə,Onda bir zövq artıran hər dürlü nemət düzmüşəm.
Qitə 17Yandırıbsan, dedim, ey çərx, mənim sinəmdəBunca dağlar ki, nə vardır sayı, nə payanı.
Qitə 27Bu təbiətdə böylədir adət,Yaşamaqçün cahanda növi-bəşər
Qitə 12Soruşdum, ey gözəlim, səndə daim aləmdəTəərrüz eyləmək aşiqlərə nə adətdir?
Qitə 44Xahişlə dün dedi mənə bir zati-möhtərəm:Zahidlərin sifətlərini söylə hər nə var.
Qitə 10Dedi Əhməd: Əli mənlə olub Harunla Musa tək,Şəriklik rəmzi var bunda, kəmali-cahü izzətdir.
Qitə 29Pişiklə saldı köpək bir gecə böyük dəva,Kasa dibi yalayansan, dedi, sən, ey biar!
Qitə 43Bir gün səhər-səhər çəmənə eylədim güzər,Ta dəf edəm gülü səmən ilə məlalımı.
Qitə 2Həzrəti-Mustafa bütün səyinİşlədib, şər mülkün etdi bina.
Qitə 16ای که از جهل مقید شده بر صورتاین صفت در روش اهل خرد بی معنیست
Qitə 20Dərdü möhnət torudur dairəsi dünyanın,Arif oldur ki, belə dairədən durdu kənar.
Qitə 23Bir mələk tək hər xələldən pakü pakizə təmiz,İlk günlərdən yaratdı Tanrı bu növrəsləri.
Qitə 26Bir dürri-sədəfdir bu cənabi-mütəvəlli,Parlaq hünərilə Ətəbat oldu münəvvər.
Qitə 28Hüsni-surətlə kəlami-mənəvi insanlaraHər zaman hər hal ilə olsa, deyildir biəsər.
Qitə 37Aşiqəm saf ürəkli, tinəti pak,Məni heyran edib bu sirri-cəmal.
Qitə 41Təərrüz eyləyərək söylədim dünən fələyəKi, ey təərrüz ilə verməyən bu xəlqə aman!
Qitə 7Rəyi-safi ey olan ayineyi-aləmnüma,Yox elə bir sirr rəyindən sənin örtsün niqab.
Qitə 30Mən hər nəyə könül verib oldum əsir ona,Çün eşqimin hərarətini gördü ruzigar.
Qitə 31Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
Qitə 34Bir ölü gördüm, dağılmışdı bütün əzaları,Məskən etmişdi onun boş kəlləsində marü mur.
Qitə 36Bu hasili qəm olan dərdü qüssə bağındaTəəccüb eyləmə, gər olsa nitq bülbülü lal.
Qitə 40Dedim dünyayə, ey zalım, nədəndir etmisən raqibElə bir zatı ki, qəlbən ona mən müxlisəm sadiq.
Qitə 1Şərəfi-xilqəti tapdıqda, eşitdim, AdəmNazil oldu şərəfində: “vələqəd kərrəmna”.
Qitə 4Hədsiz həmd o Allaha ki, lütfü kərəmiƏql sərmayəsinə malik edib insanı.
Qitə 18Bu diyar içrə xəlqdən hərgizMənə bir şəfqətü inayət yox.
Qitə 38O tifli-sadədilin səhfeyi-cəmalı kimi,Lətifü sadə yaranmışdır ondakı əhval.
Qitə 45Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Qitə 6Heyrəti mülki-Əcəmdən, mən Ərəb mülkündən,Sözümüzlə elədik hər ikimiz kam tələb.