Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şərh etsəm eşqini, tutar heyrət zəbanımı,Izhar edim necə sənə sirri-nəhanımı?
Qəsidə 22Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.
Qitə 22Sözüm olduqca çoxdur aləmdə,Yaxşısın yox, pisin görür düşmən.
Qəzəl 24Ey könül qanı, sevgi onun kuyində məni rüsvay etdi,Bir paltar geydir ki, orada məni kimsə tanımasın.
Rübai 24Ömrüm nə mənasız, nə hədər keçdi,Sənətdən hələ çox bixəbər keçdi.
Rübai 30دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب استعیش و طرب و ذوق درو بس عجب است
Qəzəl 34Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan,Deyil ulduzlar, o sinəndəkilərdir peykan.
Qəsidə 35Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al
Qəsidə 36Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.
Rübai 36Qəlbin inlətməyən ayrılıq, hicranVüsalın zövqünü bilməz heç zaman.
Qəsidə 38Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Qəzəl 39Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni,Saxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Qəsidə 39Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələm,Yer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,
Rübai 43Seyidlər göz nuri, taci-sərdirlər,Ədəbdə onlara yoxdur bərabər.
Rübai 46Çəkəndə nəqqaşı yar surətini,Xalını, zülfünü, lətafətini,
Qəzəl 49Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini,Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Rübai 49Verdiyin əzab da xoşdur mənə, yar!Şirindir al ləbdən hər acı göftar.
Rübai 54Fələk hər işıqlı ulduzla axşamAqillər qəlbinə dağ basır müdam.
Qəzəl 58Gülzari-kuyin içrə rəqibin səfası var,Ruyin görən bir aşiqə yüz min cəfası var.
Rübai 60Hərgiz gözəllərdən görmədim vəfa,Dərmədim gül vəfa bağından əsla.
Qəzəl 65Ömrün uzun olubsa pərişan keçib gedib,Daim əsiri-türreyi-canan keçib gedib.
Qəzəl 66Ey könül, hicran qəmindən bir əlamət qalmamış,Şad ol, artıq köhnə qəm-qüssə, məlamət qalmamış.
Qəzəl 73Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənim,Aşiqi-divanəyəm, eşqindi zəncirim mənim.
Rübai 74Ey ciyər qanıyla dövlət toplayan,halın necə olar sən ölən zaman?
Rübai 75Çoxdandır vüsalın dövlətilə mənAyrıldım bənəfşə, sünbül, çəməndən.
Qəzəl 77Halım hər an sənin eşqində digərgun olmuş,Şərh edim halımı, bir gör necə məhzun olmuş.
Qəzəl 79Səndən, gözəl, yaxşılıq şivəsini bilən büt yoxdur,Elə bir pəriüzlü ki, məni sənin əlindən qurtara yoxdur.
Qəzəl 83Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə,Gözdən bu qarə getmədi seylabi-xun ilə.
Qəzəl 92Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb,Əridib şəmi məhəbbət odu, qovğayə salıb.
Qəzəl 102Vurğunluq mən heyranın rəftarından parladı,Eşq Fərhaddan bədən, məndən can tapdı.