Qəzəl 26

رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 36

شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

خرامان می‌رود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

رندی و برناپیشه‌ای میر مغان را می‌رسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان می‌چکانید از لب چون شکرک

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 139

کجا روم که کمند تو می‌کشد بازمضرورت است که با دیگری نمی‌سازم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

عالمی را به جمالت نگران می‌بینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

می‌آمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنه‌ای در مجلس صاحب‌دلان انداختی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 210

ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرین‌تری از زمان جوانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 214

می‌کند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را می‌دهد از بوی بهشت آگاهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 215

اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت می‌چکد آب حیات

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 14

سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 17

در پی آن می‌دوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

لبت راست آب حیاتی دگردهان تو دارد نباتی دگر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیشیار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq