Həmam Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نظرها محرم رویت نبودندبه مشتاقان نموداری نمودند
Qəzəl 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Qəzəl 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Qəzəl 100دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید
Qəzəl 102نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
Qəzəl 106دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر
Qəzəl 109آفتابی و ز مهرت همه دلها محرورچشم روشن بود آن را که تو باشی منظور
Qəzəl 126زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول
Qəzəl 128آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم
Qəzəl 129ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام
Qəzəl 130من به اومید تو از راه دراز آمدهامناز بگذار دمی چون به نیاز آمدهام
Qəzəl 131چشم خود را دوست میدارم که رویش دیدهامعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیدهام
Qəzəl 132من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم
Qəzəl 137این منم در صحبت جانان که جان میپرورمگر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم
Qəzəl 144تا کی آخر ز غمت ناله شبگیر کنمسوختم از غم عشق تو چه تدبیر کنم
Qəzəl 147در رخت مینگرم صورت جان میبینمآنچه دل میطلبد پیش تو آن میبینم
Qəzəl 148بلبلان را همه شب خواب نیاید زان بیمکه مبادا که برد برگ گلی باد نسیم
Qəzəl 150ما به بوی زلف یار مهربان آسودهایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسودهایم
Qəzəl 156غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن
Qəzəl 158خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران
Qəzəl 160چیست دولت، صحبت صاحبدلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن
Qəzəl 162ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمیتواند پیوند ما بریدن
Qəzəl 172کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او
Qəzəl 175ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو
Qəzəl 197کیست کاین فتنه نشاند که تو میآغازیکیست بر روی زمین کش تو نمیاندازی
Qəzəl 198در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
Qəzəl 200بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیدهام این شیوه در هر منزلی
Qəzəl 203مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی
Qəzəl 206الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو، نشین آنجا به سلطانی