Qəzəl 141

لطف لعلت کرده بر جان‌ها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 143

ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 144

عشق ساقی شد می بی‌غش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 148

سروی به قامت تو در اشرف ندیده‌امماهی چو عارض تو به مصحف ندیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 151

قدح زمرد و می لعل و دست ساقی‌سیمخزینه‌ای به کف آورده‌ام به یک تسلیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 152

بهار آمد چرا بی‌باده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 155

صبح است و نموده‌ای جمالممی ده که مبارک است فالم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 157

کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 158

من که دردی‌کش و بی‌ساخته و بی‌باکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 163

مستیم و گنه‌کار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 169

دل داده‌ایم و تحفه دردی گرفته‌ایمخون خورده‌ایم و چهره زردی گرفته‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 171

تا پای همت می‌رود از آرزو رم می‌کنمدست از تمنّا می‌کشم تسخیر عالم می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 174

دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 203

خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با ساده‌رویان عشق ورز و کار کن

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 205

سر مکش از سرای درویشانرخ متاب از دعای درویشان

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 206

باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 214

رویی‌ست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 220

ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 226

ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 233

بیا ساقی که سردی می‌کند دیتو هم گرمی بکن با آتش می

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 239

نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که می‌دانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 240

تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 247

گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 252

حاشا که ماه چارده و شمع خاوریدر صد هزار پرده عیان در برابری

Məczub Təbrizi1 dəq
Müfrəd 2

همین بس است به عالم دلیل مستی دوستکه هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست

Məczub Təbrizi1 dəq
Tərcibənd 2

ای شوق تو رهنمای دل‌هادردت همه جا دوای دل‌ها

Məczub Təbrizi9 dəq
Müfrəd 3

بس که از هر آرزو شد عقده‌ای حاصل مرارشته طول امل یک عقده شد در دل مرا

Məczub Təbrizi1 dəq
Tarix 4

سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 13

روزی دو سه دست و پا گشایند تو راتا در بد و نیک آزمایند تو را

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 17

هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند

Məczub Təbrizi1 dəq