Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
لطف لعلت کرده بر جانها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل
Qəzəl 143ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل
Qəzəl 144عشق ساقی شد می بیغش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم
Qəzəl 148سروی به قامت تو در اشرف ندیدهامماهی چو عارض تو به مصحف ندیدهام
Qəzəl 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Qəzəl 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Qəzəl 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Qəzəl 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Qəzəl 158من که دردیکش و بیساخته و بیباکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم
Qəzəl 163مستیم و گنهکار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم
Qəzəl 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
Qəzəl 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Qəzəl 174دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
Qəzəl 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
Qəzəl 205سر مکش از سرای درویشانرخ متاب از دعای درویشان
Qəzəl 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Qəzəl 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Qəzəl 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Qəzəl 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Qəzəl 239نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که میدانی
Qəzəl 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Qəzəl 247گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی
Qəzəl 252حاشا که ماه چارده و شمع خاوریدر صد هزار پرده عیان در برابری
Müfrəd 2همین بس است به عالم دلیل مستی دوستکه هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست
Tərcibənd 2ای شوق تو رهنمای دلهادردت همه جا دوای دلها
Müfrəd 3بس که از هر آرزو شد عقدهای حاصل مرارشته طول امل یک عقده شد در دل مرا
Tarix 4سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول
Rübai 13روزی دو سه دست و پا گشایند تو راتا در بد و نیک آزمایند تو را
Qəzəl 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند