Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زاهد مگو که مست شراب دو سالهامچشمی گرفته است به باد پیالهام
Qəzəl 173من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم
Qəzəl 176پیمانهکش و رند و خراباتی و مستیمتزویر ندانیم همینیم که هستیم
Qəzəl 177به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم
Qəzəl 178چشم تر آخر به رویش بینقاب انداختیمدامن آلودهای بر آفتاب انداختیم
Qəzəl 179از ریا طرفی نبستم ترک عادت میکنممیروم در حلقه مستان عبادت میکنم
Qəzəl 183به خون دیده مکتوبی نگارمیکایک عرضه دارم آن چه دارم
Qəzəl 186گردیدهام غبار و پناهی گرفتهامبر طرف دامنی سر راهی گرفتهام
Qəzəl 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Qəzəl 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Qəzəl 212شده در شیشه ما بیتو می ناب گرهمفکن این همه بر خاطر احباب گره
Qəzəl 224ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی
Qəzəl 234سرگشته و پریشان تا کو به کو نگردیواقف ز راز این بحر چون آب جو نگردی
Qəzəl 242عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی
Qəzəl 244لَئِن جَلَّت ذَنوبی فی مَقامیفَعَطفَ العَطف کافٍ لاعتصامی
Müfrəd 1خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواببر کتانبافنده واجب شد دعای آفتاب
Müsəmmətحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Qəzəl 1..........................
Rübai 1عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست
Məsnəvi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Məsnəvi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
شمارهٔ ۳نهادم به سر تاج فهمیدگیندادم به کس باج فهمیدگی
Tarix 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
شمارهٔ ۴تا شدهام سرخوش از خیال جمالتدر فرحآباد دل همیشه بهار است
Qəzəl 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Rübai 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر
Rübai 7زنهار که رخ نتابی از درویشانتا دور نباشی از دعای ایشان
Qəzəl 14شب در نظرم بود که آن ماه برآمدخورشید مرادم به سحرگاه برآمد
Rübai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Qəzəl 19روز عید آن شوخ اگر جولان کندشهر و صحرا را پر از قربان کند