Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روزی که فلک در خم چوگان تو گرددباید دو جهان عرصه میدان تو گردد
Rübai 11زآن می نخورد زاهد پاکیزهخصالکاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال
Rübai 15از آهن و نقره و طلا بیکم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست
Rübai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Rübai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Qəzəl 25مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد
Rübai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Rübai 27مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شرارهای و از اشک نمی
Rübai 29خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز
Qəzəl 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند
Qəzəl 35وقت آن شد کز دلم صبح سعادت سر زنددولت دیدار یارم حلقهای بر در زند
Rübai 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Rübai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Rübai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Rübai 44در جیب دلم چاک و رفو بر سر همچون غنچه نشسته تو به تو بر سر هم
Qəzəl 50ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چنداین ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند
Rübai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Qəzəl 64شبی در انتظار صبح بودم ماه پیدا شدبه دل گفتم خوشا حالت که پیک شاه پیدا شد
Rübai 66مجذوب اگر با تو کسی جنگ کندآن کن که خجالتش به صد رنگ کند
Qəzəl 68مژده ای دل که فلانی ز سفر میآیدرفت اگر عمر گرانمایه دگر میآید
Rübai 69مجذوب تو را به سایه همدوشی بهیعنی که فتادگی و بیهوشی به
Rübai 70مجذوب تو اندیشهٔ هستی نکندپیداست که شعله میل پستی نکند
Rübai 73انسان که ز بیش و کم الم دارد اوگر داند کیست او چه کم دارد او
Rübai 76نور تو زدوده زنگ از صفحهٔ دلخورشید کند ظلمت شب را زایل
Qəzəl 108از خم زلف کمندافکن مترساز فریب غمزه پرفن مترس
Qəzəl 111بیار ساقی از آن آفت خمار و عبوسکه تابد از دل مینا چو شمع از فانوس
Qəzəl 113تا دلم را کند سرای خودشلطفها میکند به جای خودش
Qəzəl 114آن را که به میخانه دل راه دهندشبا جام جهانبین دل آگاه دهندش
Qəzəl 123بر گرد لالهزار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط
Qəzəl 136می بنوش از عقده های عقل بیحاصل چه باکچون تو را مشکلگشا یار است از مشکل چه باک