Qəzəl 89

آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 91

در سرم نیست به جز سر تو سودای دگردر دلم نیست به غیر از تو تولای دگر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 97

سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دل‌ها در عنایت باز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 102

مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 116

خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 118

با خدا گر واگذاری کار خویشبد نبینی هرگز از کردار خویش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 122

صبح‌دم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 126

کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 128

تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 133

سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسوده‌ام برآستانش سر مرا بس این شرف

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 134

سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریقمی‌روی باز خدا همره و توفیق رفیق

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 138

بایدم شد در آستان تو خاکتا نهم پای بر سر افلاک

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 141

لطف لعلت کرده بر جان‌ها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 143

ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 144

عشق ساقی شد می بی‌غش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 148

سروی به قامت تو در اشرف ندیده‌امماهی چو عارض تو به مصحف ندیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 151

قدح زمرد و می لعل و دست ساقی‌سیمخزینه‌ای به کف آورده‌ام به یک تسلیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 152

بهار آمد چرا بی‌باده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 155

صبح است و نموده‌ای جمالممی ده که مبارک است فالم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 158

من که دردی‌کش و بی‌ساخته و بی‌باکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 159

ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 163

مستیم و گنه‌کار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 171

تا پای همت می‌رود از آرزو رم می‌کنمدست از تمنّا می‌کشم تسخیر عالم می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 175

هر زمان از خون دل جام شرابی می‌زنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی می‌زنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 181

ای دل بیا که مژده وصلی شنیده‌امروز خوشی به طالع خود باز دیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 182

هر کجا مستان به آن سرو روان برخورده‌ایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخورده‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 202

خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 203

خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با ساده‌رویان عشق ورز و کار کن

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 205

سر مکش از سرای درویشانرخ متاب از دعای درویشان

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 214

رویی‌ست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده

Məczub Təbrizi1 dəq