Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Qəzəl 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Qəzəl 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Qəzəl 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Qəzəl 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Qəzəl 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Qəzəl 199نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من
Qəzəl 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Qəzəl 210ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زدهز لطف آمده یا ذرهای شراب زده
Qəzəl 217نیم جو معتقدِ طاعتِ بیگریه مشونرسد کِشتهٔ بیآب به سر حد درو
Qəzəl 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Qəzəl 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Qəzəl 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Qəzəl 231ز بس پیچیدهام خود را به فکر نازکاندامیخیالی گشتهام موهوم آن هم نارس خامی
Qəzəl 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Qəzəl 237ای دل نهفته ناله و افغان چه میکنیرازی که برملا شده پنهان چه میکنی
Qəzəl 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Qəzəl 250بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری
شمارهٔ ۱با آن گل خودرو که عیانش نتوان یافتداریم بهاری که خزانش نتوان یافت
مؤخرهٔ کاتبان دیوانپی تاریخ این دیوان محشرکه خوانی باشد از لعل و گهر پُر
شمارهٔ ۲لاله ز رخسار تو گل چیده استغنچه به امید تو خندیده است
Tarix 2پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه میگفت با من بهشتی شدم
Qəzəl 11خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند
Qəzəl 107ای پسر اهل وفا را بشناسآشنایی کن و ما را بشناس
Qəzəl 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Qəzəl 161من به این در نه پی نعمت و ناز آمدهامطاق ابروی تو دیدم به نماز آمدهام
Qəzəl 172از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
Qəzəl 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن
Qəzəl 215ماهی که کسب نور کند آفتاب از اوهر ذره دیدهایست به صد آب و تاب از او
Qəzəl 229سلامی چون نسیم صبحگاهیبه آن رونقفزای بزم شاهی