Müfrəd 7

بنده اندر بندگی گر نارس استچون خدایی از تو می‌آید بس است

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 9

دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 14

روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 17

مجذوب قناعتی که یزدان به تو دادهان سلطنت ملک سلیمان به تو داد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 19

روز عید آن شوخ اگر جولان کندشهر و صحرا را پر از قربان کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 22

مجذوب ز فکر بیش دلم سوخته‌ایماز دست هوس‌ها به ستم سوخته‌ایم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 23

مهوشان دیوانه‌ام با جام بی‌غش کرده‌اندیا به جای باده در پیمانه آتش کرده‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 23

آن گل مگر از پرده برون می‌آیدکز رنگ بهار بوی خون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 24

چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 26

ای کعبه‌روی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 28

دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 36

دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 43

غم زلفت پریشان در دل دیوانه می‌گرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه می‌گردد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 43

اسلم می‌خور که شق اسلم این استرونق شکن همّت حاتم این است

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 49

آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 51

مستان که دل بجز می و ساغر نبسته‌اندامید جز به ساقی کوثر نبسته‌اند

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 53

یا رب دلم از درد تو بیکار نگرددبیمار غم عشق تو بیمار نگردد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 54

کلبه احزان من بزم وصال تو باددیده حیران من محو جمال تو باد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 55

ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 56

چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آردرازیست که از پرده برون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 58

کام دل غیر از کجا بدهدمطلب بنده را خدا بدهد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 59

ای خوش آن ساعت که یارم از سفر پیدا شوددیده بختم به روی صبح دولت وا شود

Məczub Təbrizi2 dəq
Rübai 61

مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 70

آنان که به فکر اعتبارنددر دیده اعتبار خارند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 72

بی‌دوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 74

ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار می‌پرستان کردن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

جانا دل دوستان شکستن تا کی‌در آتش دل بی‌تو نشستن تا کی‌

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 77

سایه‌بان فتح و نصرت بال اقبال تو بادقاف تا قاف جهان در سایهٔ بال تو باد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 80

قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 81

حسن تا دارد از حیا تعویذعشق را هم بود وفا تعویذ

Məczub Təbrizi1 dəq