Məczub Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن
Qəzəl 44خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد
Rübai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Rübai 60جانا به شمارهای که من دانم و توپنهان به نظارهای که من دانم و تو
Qəzəl 61ناله مستانهام بخت مرا هشیار کردهایهای گریهام این خفته را بیدار کرد
Qəzəl 72تا به کی منتظران چشم به راه اندازندوقت آن شد که نظر بر رخ شاه اندازند
Qəzəl 75لب لعل تو کار باده کندنعمتت را خدا زیاده کند
Qəzəl 78بشنو از من سخنی کز غمت آزاد کندبه یقین شاد شود هر که دلی شاد کند
Qəzəl 82عمری اگر چه از من بیدل رمید یارشکر خدا که بر سرم آخر رسید یار
Qəzəl 130........................
Qəzəl 145روزگاری شد که من دردیکش میخانهاممشق درویشیست کار همّت شاهانهام
Qəzəl 190مجنون تو را تا کی روی دگری دیدنبا ماه سخن گفتن در خواب پری دیدن
Qəzəl 196دشمنی با ما به حرف دیگران دیگر مکنهر چه گوید مدعی در حق ما باور مکن
Rübai 4دست تو چهها که با در خیبر کردبازوی تو دست چرخ را چنبر کرد
Rübai 5بر خاک نظر کرد که زر میسازمبر آب گره زد که گهر میسازم
Qəzəl 7دردمندان تو از درد دوا یافتهاندزهرنوشان تو از زهر شفا یافتهاند
Müfrəd 8تا سلامترو شوی ای راهروآیت الکرسی بخوان و راه رو
Rübai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست
Qəzəl 13مژده ای دل که یار میآیدغم مخور غمگسار میآید
Qəzəl 24با تبسم تا لبش تمهید احسان میکندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان میکند
Qəzəl 26تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخونآبه لاله لاله ز داغ جگر چکد
Rübai 30در کوچکیش بدیدم از دست شدمچون گشت بزرگ بیش پابست شدم
Qəzəl 41آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوشلهجه بکامت باشد
Qəzəl 42مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد
Qəzəl 46گر تیرگی بصر نباشدجز روی تو در نظر نباشد
Rübai 46دنیا مطلب که عور میباید رفتنزدیک مشو که دور میباید رفت
Rübai 48تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا
Rübai 54تا نور خدا نقاب کرد از رخ دوراز نور نبی رنگ علی شد مشهور
Rübai 68بلبل چو تو راز دوری گل الم استخاموش اگر دمی نشینی ستم است
Qəzəl 98مژده وصلم صبا آورد و گریانم هنوزنیش بر دل میزند اندوه هجرانم هنوز