Rübai 39

از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 44

خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 47

بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 60

جانا به شماره‌ای که من دانم و توپنهان به نظاره‌ای که من دانم و تو

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 61

ناله مستانه‌ام بخت مرا هشیار کردهای‌های گریه‌ام این خفته را بیدار کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 72

تا به کی منتظران چشم به راه اندازندوقت آن شد که نظر بر رخ شاه اندازند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 75

لب لعل تو کار باده کندنعمتت را خدا زیاده کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 78

بشنو از من سخنی کز غمت آزاد کندبه یقین شاد شود هر که دلی شاد کند

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 82

عمری اگر چه از من بیدل رمید یارشکر خدا که بر سرم آخر رسید یار

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 130

........................

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 145

روزگاری شد که من دردی‌کش میخانه‌اممشق درویشیست کار همّت شاهانه‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 190

مجنون تو را تا کی روی دگری دیدنبا ماه سخن گفتن در خواب پری دیدن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 196

دشمنی با ما به حرف دیگران دیگر مکنهر چه گوید مدعی در حق ما باور مکن

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 4

دست تو چه‌ها که با در خیبر کردبازوی تو دست چرخ را چنبر کرد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 5

بر خاک نظر کرد که زر می‌سازمبر آب گره زد که گهر می‌سازم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 7

دردمندان تو از درد دوا یافته‌اندزهرنوشان تو از زهر شفا یافته‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Müfrəd 8

تا سلامت‌رو شوی ای راه‌روآیت الکرسی بخوان و راه رو

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 12

درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 13

مژده ای دل که یار می‌آیدغم مخور غم‌گسار می‌آید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 24

با تبسم تا لبش تمهید احسان می‌کندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان می‌کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 26

تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخون‌آبه لاله لاله ز داغ جگر چکد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 30

در کوچکیش بدیدم از دست شدمچون گشت بزرگ بیش پابست شدم

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 41

آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوش‌لهجه بکامت باشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 42

مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 46

گر تیرگی بصر نباشدجز روی تو در نظر نباشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 46

دنیا مطلب که عور می‌باید رفتنزدیک مشو که دور می‌باید رفت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 48

تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 54

تا نور خدا نقاب کرد از رخ دوراز نور نبی رنگ علی شد مشهور

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 68

بلبل چو تو راز دوری گل الم استخاموش اگر دمی نشینی ستم است

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 98

مژده وصلم صبا آورد و گریانم هنوزنیش بر دل می‌زند اندوه هجرانم هنوز

Məczub Təbrizi2 dəq