Məmməd Araz
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Son anımda qəlpələnmək istərəm –Araz boyu səpələnmək istərəm.
Köhnə qafiyələr – Çaylaq daşlarıŞairlər, sözləri buxovlamayın,Gəlin yığışdıraq qafiyələri!
Yazı masamaBiz iki ocaq kimiSinə-sinəyə yandıq.
Qara dəniz şərqisiYer əlimdən, göy telimdən öpürkən,Mən Koroğlu,
Xatirələr yordu məniBu ilğımdı – üzü gülər,Boş vədələr yordu məni.
Tanrım, məni məndən qoruTanrım, məni məndən qoru bu yaşda:Hər döngəyə döndərməyim döngəmi.
Zamana aldanan böyük yazığaBelə çoxumuzu aldatdı zaman,Gülüb, arxamızca daş atdı zaman.
İbrət-nifrət muzeyiSən dünyaya göz açdığın bu diyarda,Ünvan gəzdim.
Yoxdu sözüm, yoxdu dahaVallah, sözüm tükənibdi,Vallah, sözüm yoxdu daha.
Vətənsiz məhəbbətGözdən gözə axan odla yaxınlaşdıq,O da sevdi,
Günəş günüƏkinçi, səpinçi gününə yaxın,Dəmirçi, kömürçü gününə yaxın,
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Dözümünün dözümü çatmadı sona qədər.
Palıd, səni kim yıxdı?Ucalmağa göyün dayaz,Dərinliyə yerin dayaz.
Qorxu günü, insaf günüYüz gündə bircə gün Allahdan qorxun,*Olmasa da qorxun, olsa da qorxun.*
Ya rəbbim, bu dünya sən quran deyilİnsandan insana körpümüz sınıb,Ya rəbbim, hamımız sənə sığınıb.
Əsrin yalanları, əsrin vədləriBu əsrin yalanı tükənmir, artır,Bu əsrin vədləri ilğımdı deyən,
Aldada bilirəm özümü hərdənAldada bilirəm özümü hərdən,Özümə xoş gəlir bu qəbahətim.
Ocaq yanır, görən yoxdurÖz əlinlə qalamışdın bu ocağı,İndi ona çovğun, külək
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Əlim çatmaz, ünüm yetməzBir də gəldim, bir də gördüm dağları:Əlim çatmaz, ünüm yetməz...
Əgər son nəğməmi oxuya bilsəmAxşamdan səhərə yetdiyim kimi,Əgər min arzumdan birinə yetsəm,