İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadır
Ey əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadır,Əgri yolun zəlalət, çürük sözün xətadır.
Hüsnünə sübhanəkü kim ki, şəhid olmadıHüsnünə sübhanəhü kim ki, şəhid olmadı,Talevü bəxti anın bil ki, səid olmadı.
Mişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəmMişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəm,Mişki-Xəta nə nəsnədir, anı xəta derəm.
Yandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasanYandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasan?Canımda can sənsən, vəli, istər səni can, qandasan?
Kəbə üzündür, ey sənəm, üzünədir sücudumuzKəbə üzündür, ey sənəm, üzünədir sücudumuz,Ta ki, görə bu səcdəyi narə yana həsudumuz.
Sərvin qatında sidrəvü Tuba rəvan olurSərvin qatında sidrəvü Tuba rəvan olur,Lə’lin şərabi-kövsərin içən rəvan olur.