İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dilbəra, mən səndən ayrı ömrü, canı neylərəm?Təxti-tacı, mülkü-malı xanimanı neylərəm?
Düşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünəDüşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünə,Şol rəsm ilə mişkin bənin gülbərgi-xəndan üstünə.
Ey üzün şənində münzəl ayəti-Allahu nurEy üzün şə’nində münzəl ayəti-Allahu nur,Ləblərin həqqinə gəldi nükteyi-maən-təhur.
Əhdə vəfa eylədi yari-vəfadarımızƏhdə vəfa eylədi yari-vəfadarımız,Yar ilə gör kim, necə düşdü əcəb karımız.
Firqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədirFirqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədir,Bağrımı gör bu qüssədən kim, necə yarə-yarədir.
Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Gözlərim yaşı cahanı dutdu, tufan oldu, gəl!
Getmege əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləməGetməgə əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləmə!Həsbətənlillah, məni bisəbrü aram eyləmə!
Hər kim ki, müştaq olmadı şol dilbərin didarinəHər kim ki, müştaq olmadı şol dilbərin didarinə,Yetişmədi Musa kimi anəstünarın narinə.
Qaşın vəhyi bizə bürhan irişdiQaşın vəhyi bizə bürhan irişdi,Üzündə tə’vili-fürqan irişdi.
Salıbdır daneyi-xalın könüllər quşuna çinəSalıbdır daneyi-xalın könüllər quşuna çinə,Xəbər düşdü bu mə’nidən Xətavü Rum ilə Çinə.
Şahidi-laşərikə ləh şol sənəmin camalıdırŞahidi-laşərikə ləh şol sənəmin camalıdır,Leysə kəmislihi anın nun ilə mimü dalıdır.
Sənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pirSənin eşqindir, ey dilbər, mana həm mürşidü həm pir,Qəfil mən eşqinə düşdüm, nədir çarə, nədir tədbir?
Sənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hurSənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hur,Gözlərin eyni-bəladır, vəchinin alnında nur?
Surəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinəSurəti-həqqə, ey sənəm, bədri-rüxündür ayinə,Daş ola kim ki, surətin olmaya aşiq ayinə.
Yandırıcı firqətin yaxdı məni narinəYandırıcı firqətin yaxdı məni narinə,Könlüm ulaşmaq dilər yari-vəfadarinə.
Zülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgilZülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgil!Qarəti-din, qəsdi-can etmək dilərsən, etməgil!
Bax şu dilbərin oynunaBax şu dilbərin oynuna,Günahın almış boynuna,
Qəzəl 17چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب
Qəzəl 26سالک عشق تو هر دم به جهان دگر استهر نفس طالب وصلت به مکان دگر است
Qəzəl 81احوال درد ما بر درمان که میبرد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که میبرد؟
Qəzəl 122صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند
Qəzəl 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Qəzəl 191پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
Qəzəl 192شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم
Qəzəl 194چشم مستش به خواب میبینمکار تقوی خراب میبینم
Qəzəl 213طالب توحید را باید قدم بر «لا» زدنبعد از آن در عالم وحدت دم از الا زدن
Qəzəl 214گفته بودی با تو کار من به سر خواهد شدنکار سر سهل است اگر کارم به سر خواهد شدن
Qəzəl 219گر طالب بقایی اول فنا طلب کنواندر فنای مطلق عین بقا طلب کن
Qəzəl 223با بخت سعد یارم چون هست یار با منشادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟
Qəzəl 225گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من