Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gövhərlər olanda mədəndə aşkarDünyanı bürüdü gövhər alanlar.
Xosrov və Şirin, fəsil 58Bisütunda şəkli qurtardı Fərhad,Könlündə bir həsrət, dilində fəryad
Xosrov və Şirin, fəsil 71Tovuza bənzəyən o afəti-canŞəkər tüngün açdı ləl sandığından.
Xosrov və Şirin, fəsil 111Xosrov öyrənərkən dərsi, hikmətiTərk etdi dünyanı, eyşi, işrəti.
Xosrov və Şirin, fəsil 113Şirin yuxusundan ayıldı səhərYeni təhlükədən verildi xəbər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 15Günəş elə ki, enib əlinə qalxan aldı,Yer də mavi səmayə öz kölgəsini saldı.
Xosrov və Şirin, fəsil 18Şapur adlı ona yaxın bir adamMəğribdən Lahura gəzmişdi tamam.
Leyli və Məcnun, fəsil 37Məcnunun dayısı Səlim Amirinin Məcnunu görməyə gəlməsiBəli, söz sərrafı o vaxtdan bəri
Xosrov və Şirin, fəsil 45Söz ustadlığında o zəhmət çəkənDəftərində belə yazıb eşqdən:
Xosrov və Şirin, fəsil 78Elə ki, Xütəni dolaşdı ceyran,Müşk göbəyindən düzəltdi qaytan.
Yeddi gözəl, fəsil 17Məktubu oxuyan eylədi tamam,Coşdu, ildırımtək, od saçdı Bəhram.
Leyli və Məcnun, fəsil 34Gecə parlayırdı bir gündüz kimi,Göylər tər-təzəydi yaşıl düz kimi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 34Vücudundan çox əvvəl yarananlar, doğrusu,İçməmişkən bir damla səxa dənizindən su,
Xosrov və Şirin, fəsil 36Cütçü saf tum səpsə torpağa əgər,Şübhəsiz torpaqdan saf tum göyərər.
Xosrov və Şirin, fəsil 44Ay yüksələn zaman Balıq bürcündənPərviz Şah bürcündə salmışdı məskən.
Xosrov və Şirin, fəsil 48Sübhün şahənşahı təxtinə çıxdı.Zənci qoşununu rumlular yıxdı.
Xosrov və Şirin, fəsil 60O dünya başçısı Xosrov birtəhərHər zaman Şirindən tutardı xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 62Dünyanın işini yaxşı düşün sən!Nə əksən, onu da, bil, biçəcəksən.
Xosrov və Şirin, fəsil 66Xosrov bilirdi ki, həmişə ŞapurŞirinin dərdini yaxşı ovudur.
Xosrov və Şirin, fəsil 69Şaha cavab verdi o laləsifət:"Həmişəlik qalsın əlində dövlət!
Xosrov və Şirin, fəsil 109Büzürgümid birdən açıldı gültək,Qırx məna açdı qırx nağıl deyərək:
Leyli və Məcnun, fəsil 5Sən şahlıq taxtının şahsüvarısan,Qaranın və ağın hökmdarısan.
Xosrov və Şirin, fəsil 13Qapayan zamanda qapıları mənGözüm ayrılmırdı mavi göylərdən.
İqbalnamə, fəsil 18Müğənni, çal, oxu, dilə gəlsin saz!Bülbüllər bağlarda sakit dayanmaz.
Xosrov və Şirin, fəsil 120Sehrlər doğuran dərin düşüncəGözəl gəlinimə bəzək verincə.
Leyli və Məcnun, fəsil 2Sonuncu Peyğəmbərin tərifiEy varlıq mülkünə böyük şahsüvar,
İqbalnamə, fəsil 32Üç gün ötüb keçdi, yenə asimanRum-zənci oyunu oynayan zaman
Xosrov və Şirin, fəsil 46Təsəlli verirdi Şirinə Banu,Oxşayırdı şirin sözlərlə onu.
Xosrov və Şirin, fəsil 117"Varlığı xəlq edən böyük yaradanMəkansızdır, onsuz deyil bir məkan.
Leyli və Məcnun, fəsil 1Ey adı ən gözəl başlanğıc olan,Adınla başlanır yazdığım dastan.