Rübai 61

گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 62

گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 64

خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 72

مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشدیا بادهٔ حسن بی‌خماری باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 79

مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 90

از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 94

دستارچه را دست تو در می‌بایداز چشم من و لب تو تر می‌باید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 105

کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 116

ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 120

کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 124

ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 130

گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 134

هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 137

تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 143

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 147

روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 151

ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 176

ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 178

تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 4

قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه می‌رنجانم اینجا؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 5

شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 9

مبارک روز بود امروز، یاراکه دیدار تو روزی گشت ما را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 11

بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 18

اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالت‌ها دهی گل را

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 21

به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 24

دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 31

چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 34

دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بی‌او نفور گشته ما

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 36

ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 46

رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها

Əvhədi Marağalı1 dəq