Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Rübai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Rübai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Rübai 72مشنو تو که: گل بیسر خاری باشدیا بادهٔ حسن بیخماری باشد
Rübai 79مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
Rübai 90از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
Rübai 94دستارچه را دست تو در میبایداز چشم من و لب تو تر میباید
Rübai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Rübai 116ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ
Rübai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rübai 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Rübai 130گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم
Rübai 134هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم
Rübai 137تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
Rübai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Rübai 147روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین
Rübai 151ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو
Rübai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Rübai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Qəzəl 4قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه میرنجانم اینجا؟
Qəzəl 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Qəzəl 9مبارک روز بود امروز، یاراکه دیدار تو روزی گشت ما را
Qəzəl 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Qəzəl 18اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
Qəzəl 21به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
Qəzəl 24دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را
Qəzəl 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Qəzəl 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Qəzəl 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Qəzəl 46رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها