Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Rübai 25زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Rübai 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Rübai 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Rübai 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد
Rübai 57هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rübai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rübai 65زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد
Rübai 71کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟
Rübai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Rübai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rübai 117کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ
Rübai 138ما پرتو عکس نور مشکات توییمپروانهٔ شمع صفت و ذات توییم
Rübai 152ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتوهجر تو مرا کرده به حالی بیتو
Rübai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Rübai 175تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
Cami-Cəm, fəsil 1“De ki, o, Allahdır” onun sözüdür,Alqışa, sənaya layiq özüdür.
Qəzəl 3گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجاور نشانه میپرسی، رشته سر گم است اینجا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 4جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بیتوشه زانم
Qəzəl 109عشق روی تو نه در خورد دل خام منستکاول حسن تو و آخر ایام منست
Qəzəl 128ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیستچون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست
Qəzəl 133جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست
Qəzəl 158ای عید روزهداران ابروی چون هلالتوی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت
Qəzəl 222حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد
Qəzəl 252حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد
Qəzəl 257یار ز پیمان ما گر چه سری میکشدبار غمش را دلم بیجگری میکشد
Qəzəl 258دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد
Qəzəl 287اول فطرت که نقش صورت چین بستهاندمهر رویت در میان جان شیرین بستهاند
Qəzəl 333این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود
Qəzəl 373باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید