Rübai 24

ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 25

زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 26

حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 44

باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 56

شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 57

هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 63

ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 65

زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 71

کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 73

تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 112

تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا می‌داریش؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 117

کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 138

ما پرتو عکس نور مشکات توییمپروانهٔ شمع صفت و ذات توییم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 152

ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌توهجر تو مرا کرده به حالی بی‌تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 165

آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 175

تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Cami-Cəm, fəsil 1

“De ki, o, Allahdır” onun sözüdür,Alqışa, sənaya layiq özüdür.

Əvhədi MarağalıMəsnəvi4 dəq
Qəzəl 3

گر تو طالب عشقی، غم دمادم است این‌جاور نشانه می‌پرسی، رشته سر گم است این‌جا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 4

جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بی‌توشه زانم

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 109

عشق روی تو نه در خورد دل خام منستکاول حسن تو و آخر ایام منست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 128

ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیستچون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 133

جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 158

ای عید روزه‌داران ابروی چون هلالتوی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 222

حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 252

حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 257

یار ز پیمان ما گر چه سری می‌کشدبار غمش را دلم بی‌جگری می‌کشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 258

دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 333

این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 373

باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید

Əvhədi Marağalı1 dəq