Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Qəzəl 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
Qəzəl 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Qəzəl 483پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
Qəzəl 485شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم
Qəzəl 516گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارمو گر من زو شوم پنهان به پیدایی کشد زارم
Qəzəl 524صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم
Qəzəl 564تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟
Qəzəl 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Qəzəl 625ای خواجه، چه آوردی زین خانه بدر بودن؟سودیت نمیباید چندین به سفر بودن
Qəzəl 628باغ جهان روی تست، رای گلستان مکنطیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن
Qəzəl 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Qəzəl 644ای ز سودای تو در هر گوشهای آواره منچارهٔکارم نه نیکو میکنی، بیچاره من!
Qəzəl 649شبت میبینم اندر خواب و میگویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمیپرسی: چه حالست این؟
Qəzəl 661ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو
Qəzəl 667ای آنکه، نیست جز بر یار انتعاش توبس میخروشد آن سخن دلخراش تو
Qəzəl 668ای نور چشم من ز رخ لالهرنگ توسوگند سخت من به دل همچو سنگ تو
Qəzəl 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Qəzəl 706شب شد، به مستان اندکی تریاک بیداری بدهرندان سیکی خواره را گر ساغری داری، بده
Qəzəl 722ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیدهجز رند خراباتی آن باده ننوشیده
Qəzəl 757دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»
Qəzəl 759کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی
Qəzəl 765میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی
Qəzəl 789ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بیمطربی و یاری
Qəzəl 792شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
Qəzəl 814با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی
Qəzəl 827گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی
Qəzəl 833سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی
Qəzəl 858به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی
Qəzəl 871ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی