Qəzəl 377

ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 385

تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 482

چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 485

شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 517

منازل سفرت پیش دیده می‌آرماگر چه هیچ به منزل نمی‌رسد بارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 648

ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 669

ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 684

آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 744

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌ایتیغ ستم کشیده‌ای، ترک وفا گرفته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 759

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 826

شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 827

گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 833

سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 858

به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 866

عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 874

دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 4

ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟

Əvhədi Marağalı4 dəq
Qəsidə 5

این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟

Əvhədi Marağalı5 dəq
Qəsidə 7

چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 8

بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 10

مستان خواب را خبری از وصال نیستدل‌مرده را سماع نباشد چو حال نیست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 21

میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 25

مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 27

سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Rübai 3

هستیم به امید تو چون دوش امشببر آمدنت بسته دل و هوش امشب

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 4

ای میل دل من به جهان سوی لبتتنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 17

خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 46

با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفتهر شب بیتی دو صد نمی‌باید گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 53

گل را، که صبا، مرغ‌صفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 55

بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد

Əvhədi Marağalı1 dəq