Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Var olsun o yoxsul sərgərdanları,Bax, para-paradır canı, paltarı.
Cami-Cəm, fəsil 111Bir rəngdə olsa da nurla can əgər,Yenə bədənlə də yaxınlıq edər.
Cami-Cəm, fəsil 120Əgər müridsənsə, sən çıxma yoldan,Əgər yağısansa, gen dur hüzurdan.
Cami-Cəm, fəsil 127Kim bəhrəsiz qalsa elmdən, dindən,Canını alarlar güclə bədəndən.
Cami-Cəm, fəsil 128Sən ey rövnəq verən gecə-gündüzə,Bir gecə-gündüz də nəzər sal bizə.
Qəzəl 216اگر جان را حجاب تن ز پیش کار برخیزدز خواب هجر چشم دل به روی یار برخیزد
Qəzəl 875دمشق عشق شد این شهر و مصر زیباییز حسن طلعت این دلبران یغمایی
Rübai 23آتش تپش از جان به تابم بردستدود از دل خستهٔ خرابم بر دست
Cami-Cəm, fəsil 9Bu təmiz vəzirlə, bu pak hökmdar,Çalışır din üçün vuruşur onlar.
Qəzəl 8درد سری میدهیم باد صبا راتا برساند به دوست قصهٔ ما را
Cami-Cəm, fəsil 10O əlləri bulud, ovucu dərya,Hökmdara bəndə, qullara ağa,
Qəzəl 14دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟کافران را دل نرمست و ترا نیست چرا؟
Cami-Cəm, fəsil 19Bilik can quşuna qanaddır, inan,Ruhunu göylərə odur qaldıran.
Cami-Cəm, fəsil 21Sevinclə qət etdim dünən gecə mən,Qoy bir məclis qurum bu camla hökmən.
Cami-Cəm, fəsil 22Səhərdir, ey həkim, xəbər ver görək,Söylə necə keçdi o yerdən ürək?!
Cami-Cəm, fəsil 25Yenə dörd ünsürün məzacında, bax,Qüdrət və tarazlıq ikiqat olcaq,
Cami-Cəm, fəsil 38Ey oğul, bu yolu asta get görək,Qoy iti gedərək qızmasın ürək.
Cami-Cəm, fəsil 44Başdan gözəlliyə aşiqdir insan,Vətən, mənzil sevir, odur hər zaman.
Cami-Cəm, fəsil 52Kim əzab görmədi tərbiyəçidən,O, qəmdən özgə şey görmədi əslən.
Cami-Cəm, fəsil 78Axtarıcısansa, mənsəbi tərk et,Hər çətinlik üçün yoldan dönmə, get.
Cami-Cəm, fəsil 84Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.
Cami-Cəm, fəsil 88İstəyin olarsa düzgün və doğru,Birinci addımda muradındır o.
Cami-Cəm, fəsil 109Döndərmə mərifət qapısından üz,Ürfan şəhərində gəz kamı, sözsüz.
Cami-Cəm, fəsil 110Ürfanın axırı – onun görməsi!Ürfanın əvvəli – onun bilməsi!
Cami-Cəm, fəsil 123Bu yandan eşq ağlı dost tutar özü,O yandan eşq özü ağıldır, düzü.
Cami-Cəm, fəsil 126Getdi mey içməyə şahın qulamı,Şah saldı dalınca neçə adamı.
Qəzəl 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Qəzəl 478صنما، به دلنوازی نفسی بگیر دستمکه ز دیدن تو بیهوش و ز گفتن تو مستم
Rübai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Rübai 107بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز