Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bil ki, insanlıqdan, insandan qabaqDünyada div, mələk olmuşdur ancaq.
Cami-Cəm, fəsil 112Nəfsin qüvvətinin məqamları var,Kəramət, möcüzdür əvvəli aşkar.
Cami-Cəm, fəsil 121Sənin yuxarıda, bil ki, atan var,Əsildə-nəsəbdə yüksək, pürvüqar.
Cami-Cəm, fəsil 125Sən ölüb gedəndə o beş duyğudanAğıl, nəfs qəbrinə girməzlər əyan.
Cami-Cəm, fəsil 11Sən ey xoş taleli mübarək saray,Səninlə olmuşdur ruha sevinc pay.
Cami-Cəm, fəsil 16Saqi, saf şərabın yoxsa, o xıltdanDoldur qədəhimi, yuxum yox, aman.
Cami-Cəm, fəsil 29Yerdən, dənizlərdən göylər biqərarGünün istisilə qaldırır buxar.
Cami-Cəm, fəsil 33Bu gün ilk bahardır şadlıq günüdür,Bu gün iztirabın, qəmin sonudur.
Cami-Cəm, fəsil 34Ey ölkə taxtına olan hökmran!Haqdan agahsansa, ədl ilə davran.
Cami-Cəm, fəsil 40Əgər naçar qalıb şərab içsən sən,Çalış, çox olmasın yoldaşın dörddən.
Cami-Cəm, fəsil 46Dedi atasına bir gün bir övlad:– Mənə evlənməkçün şərait yarat.
Cami-Cəm, fəsil 57Dostluqda dost ilə bir ol, səmimi!Bir qabıq içində cüt ləpə kimi.
Cami-Cəm, fəsil 59Öyrən insanlardan kişilik nədir.İnsanlıq nə şeydir, nə bilməcədir.
Cami-Cəm, fəsil 71Düzlük et ki, düzlər nicat taparlar,Hamıdan güclüdür düzlər, aşikar.
Cami-Cəm, fəsil 75Çox tərəddüd etmə, boş gəzmə nahaq,Kişinin sifəti səbatdır ancaq.
Cami-Cəm, fəsil 81Din elmi lazımdır şeyxə, şəriət,Bir də ki, düz, sağlam, mətin bir hikmət.
Cami-Cəm, fəsil 116Təqlidə qurşanmaq korluqdur ancaq,Döymək hər qapını gücsüzlükdür, bax.
Cami-Cəm, fəsil 129Qəbristan əhlinin pak ruhu müdam,Allahın nuruna qərq olsun tamam.
Cami-Cəm, fəsil 14Dünyanın sirrini bilən zamandan,Məğrurluq etmədim mən heç bir zaman.
Cami-Cəm, fəsil 28Kədər, qəm evidir, bu dünya, söz yox!Rahatlığı azdır, zəhməti çox-çox.
Cami-Cəm, fəsil 35Kəsra bir gün çıxdı şəhərdən çölə,Gəzdi hər tərəfi atlılar ilə.
Cami-Cəm, fəsil 37Şaha yaxınsansa əgər, ey oğul,Səhv etmək yaramaz, çalış ayıq ol.
Cami-Cəm, fəsil 47Ey şəkər parçası, sən ey gözəl ay!Eyləmə dinini işvə ilə zay.
Cami-Cəm, fəsil 50Ey ata, bir utan öz övladından,Pisi rəva görmə ona heç zaman.
Cami-Cəm, fəsil 53Ey xacə, qulama zülm etmə nahaq,Dünya bu qaydada, bil, qalmayacaq.
Cami-Cəm, fəsil 62Özün əkdiyinə, ey ata, inan,Yaxşı olar özün olasan bağban.
Cami-Cəm, fəsil 68Çalış, məhkəməyə sən bağlama bel,Fırıldaq işlərə razı olma gəl.
Cami-Cəm, fəsil 70Dad! Bu mənbər döyən boş vaizlərdən!Utanmır ağacdan, nə də mənbərdən.
Cami-Cəm, fəsil 80Gəl heyrət yolilə getmə, gözü aç,Güman cığırından bir kənara qaç.
Cami-Cəm, fəsil 82Olduqca qəzəblə şəhvət sənə yar,Tövbə eyləməyə hər vaxt imkan var.