Pərvin Etisami · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کردهاند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچهها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکردهایم.گفت با جوجه مرغکی هشیار
Şeir 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Şeir 4ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتنروی مانند پری از خلق پنهان داشتن
Şeir 8جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی
Qəsidə 14ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
Şeir 18با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کارکاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید
Şeir 19تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبرریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبر
Qəsidə 25ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Şeir 26به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری
Qəsidə 27نخواست هیچ خردمند وام از ایامکه با دسیسه و آشوب باز خواهد وام
Şeir 34گفت دیوار قصر پادشهیکه بلندی، مرا سزاوار است
Şeir 37بدامان گلستانی شبانگاهچنین میکرد بلبل راز با ماه
Qəsidə 39ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسالها کرده تباهی و هوسرانی
Şeir 41دختری خُرد به مهمانی رفتدر صف دخترکی چند، خزید
Şeir 42گفت تیری با کمان، روز نبردکاین ستمکاری تو کردی، کس نکرد
Şeir 43دختری خرد، شکایت سر کردکه مرا حادثه بی مادر کرد
Şeir 45به درویشی، بزرگی جامهای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد
Şeir 47نهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیم
Şeir 48کاهلی در گوشهای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست
Şeir 59اینچنین خواندم که روزی روبهیپایبند تلّه گشت اندر رهی
Şeir 61بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست
Şeir 63شبی بمردمک چشم، طعنه زد مژگانکه چند بی سبب از بهر خلق کوشیدن
Şeir 65گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانهایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیدهاند
Şeir 67در آنساعت که چشم روز میخفتشنیدم ذره با خفاش میگفت
Şeir 77نهفتن به عمری غمِ آشکاریفکندن به کِشتِ امیدی شراری
Şeir 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Şeir 90بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیرهبخت
Şeir 100زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زدکین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماست
Şeir 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم
Şeir 113یکی گوهر فروشی، ثروت اندوزبدست آورد الماسی دل افروز