Şeir 181

دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کرده‌اند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچه‌ها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکرده‌ایم.گفت با جوجه مرغکی هشیار

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 1

به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 4

ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتنروی مانند پری از خلق پنهان داشتن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 8

جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی

Pərvin Etisami2 dəq
Qəsidə 14

ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Şeir 18

با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کارکاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 19

تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبرریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبر

Pərvin Etisami2 dəq
Qəsidə 25

ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 26

به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 27

نخواست هیچ خردمند وام از ایامکه با دسیسه و آشوب باز خواهد وام

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Şeir 34

گفت دیوار قصر پادشهیکه بلندی، مرا سزاوار است

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 37

بدامان گلستانی شبانگاهچنین میکرد بلبل راز با ماه

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 39

ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسال‌ها کرده تباهی و هوس‌رانی

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Şeir 41

دختری خُرد به مهمانی رفتدر صف دخترکی چند، خزید

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 42

گفت تیری با کمان، روز نبردکاین ستمکاری تو کردی، کس نکرد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 43

دختری خرد، شکایت سر کردکه مرا حادثه بی مادر کرد

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 45

به درویشی، بزرگی جامه‌ای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 47

نهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیم

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 48

کاهلی در گوشه‌ای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست

Pərvin Etisami7 dəq
Şeir 59

این‌چنین خواندم که روزی روبهیپایبند تلّه گشت اندر رهی

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 61

بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 63

شبی بمردمک چشم، طعنه زد مژگانکه چند بی سبب از بهر خلق کوشیدن

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 65

گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانه‌ایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیده‌اند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 67

در آنساعت که چشم روز میخفتشنیدم ذره با خفاش میگفت

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 77

نهفتن به عمری غمِ آشکاریفکندن به کِشتِ امیدی شراری

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 78

به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان

Pərvin Etisami6 dəq
Şeir 90

بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیره‌بخت

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 100

زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زدکین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماست

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 104

ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 113

یکی گوهر فروشی، ثروت اندوزبدست آورد الماسی دل افروز

Pərvin Etisami3 dəq