Şeir 64

شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 87

نیکنامی نباشد، از ره عجبخنگ آز و هوس همی راندن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 91

نارونی بود به هندوستانزاغچه‌ای داشت در آن آشیان

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 107

سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 110

به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 111

گفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 116

شمع بگریست گه سوز و گدازکاز چه پروانه ز من بیخبر است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 130

گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 152

شب شد و پیرِ رفوگر ناله کردکای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 3

ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتنمبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 5

ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 13

مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنیناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 15

روزی گذشت پادشهی از گذرگهیفریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 16

بلبل آهسته به گل گفت شبیکه مرا از تو تمنائی هست

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 17

سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Qəsidə 18

سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار ک‌آسان کنند

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 22

عالمی طعنه زد به نادانیکه بهر موی من دو صد هنر است

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 33

دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 42

همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 46

کودکی در بر، قبائی سرخ داشتروزگاری زان خوشی خوش میگذاشت

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 50

گنجشک خرد گفت سحر با کبوتریکآخر تو هم برون کن ازین آشیان سری

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 54

مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 62

در آبگیر، سحرگاه بط به ماهی گفتکه روز گشت و شنا کردن و جهیدن نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 69

گفت سوزن با رفوگر وقت شامشب شد و آخر نشد کارت تمام

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 71

ز قلعه، ماکیانی شد به دیواربناگه روبهی کردش گرفتار

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 76

کبوتری، سحر اندر هوای پروازیبه بام لانه بیاراست پر، ولی نپرید

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 85

شباهنگام، کاین فیروزه گلشنز انوار کواکب، گشت روشن

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 86

چو رنگ از رخ روز، پرواز کردشباویز، نالیدن آغاز کرد

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 96

تاجری در کشور هندوستانطوطئی زیبا خرید از دوستان

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 97

عاقلی، دیوانه‌ای را داد پندکز چه بر خود می‌پسندی این گزند

Pərvin Etisami3 dəq