Pərvin Etisami · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
Şeir 39در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزهگرد بی سر و بی پا چه میکنی
Qəsidə 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Şeir 58برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس
Şeir 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Şeir 75آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان
Şeir 84شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم
Şeir 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Şeir 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Şeir 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Şeir 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Şeir 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Şeir 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بیهمت و تن آسانند