Şeir 38

نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 39

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزه‌گرد بی سر و بی پا چه می‌کنی

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 40

اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

Pərvin EtisamiQəsidə8 dəq
Şeir 58

برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 74

سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 75

آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 84

شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 162

آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 164

ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 167

ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 172

بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا داده‌اند، بی بدل است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 176

دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 156

همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بی‌همت و تن آسانند

Pərvin Etisami3 dəq