Rəfiq Zəka Xəndan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənim hər şeirimdə nə söz görsəniz,Ulusun sözüdür, bu yurdluyam mən,
Uca TanrımEşitdi səsimi o ulu Tanrım,Varlığı varlıqda nur dolu Tanrım.
OlmalıdırSuçluluqdan qaça bilməz alçaq,Suçlunun rəngi qaçıq olmalıdır.
Zalım ovçuZalım bir ovçunun zalım övladıCeyran yavrusunu düzdə qovladı,
Bir cahiləBaşına böylə fikir gəlmiş ki,Bir ozan da sənə üstün gəlməz.
Yurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrındaYurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrında,Oğul olmaq ulu bir ad daşımaqdır, oğlum!
Dilimin türküsüdür dalğalanır dörd qütbəDilimin türküsüdür dalğalanır dörd qütbə,Okeanlar kimi dörd üfqə uzanmış ulusum.
Doymaram hüsnünün ülviliyindənDoymaram hüsnünün ülviliyindən,Ruhun yabançıdır yasaq şeylərə.
YaşayarBir könül duymalıdır yurd səsini,Yurd səsiylə yaşayar mahirlər.
Bəzi “şeirşünaslar” məni eşitsə, gözlə!Bəzi “şeirşünaslar” məni eşitsə, gözlə!Şerin sirri açılar bəlkə azacıq ona!
TəkbaşınaAğlaya bilməz igid, gözyaşı bilməz nə demək,Ulu yurddaşlar inanmaz igidin göz yaşına!
NeylərBir sürü ulağı ər oğlu neylər?Bir sürü ulaqdan bir at yaxşıdır!
OlmasaydıŞairlər könülləri bunca yaz eyləməzdiGül kimi gözəllərin gözləri olmasaydı.
VardırSülhün yer üzündə ulu sirdaşları vardır,Hərbdaşlara meydan oxuyan marşları vardır!
GörünməzQartal yaranan yerdə sürünməz,Şimşək kimi yüksəkdə o parlar.
Hər kəs bilir yaxşı insan necə olurHər kəs bilir yaxşı insan necə olur;Həlim olur, həssas olur, incə olur.
NeylərQuzğunlar sürüsü dağları yıxmaz,Çirkablar çırpınan odlara neylər?!
İnancKim deyir ki bu varlıqdaBir gün varam, bir gün yoxam,
Bir türküm olaydıBir türküm olaydıYurdun ürəyincə,
OlduBu nə yoldu, Daşnak yolu,*Hər dərəsi qanla dolu,*
Görəsən, gəlhagəli aşıb-daşan günündəGörəsən, gəlhagəli aşıb-daşan günündəVarlılar utanırmı yoxsulların önündə?!
Azərbaycan türklərinin türküsüDostum Yusif Gədikliyə*Çürük bir imperatorluq çökürkən,
TürkdaşlaraQardaşlarım, irqdaşlarım,Soydaşlarım, türkdaşlarım,
OlmazBəy ola, kürkü olmaya, olmaz,Yay ola, bürkü olmaya, olmaz,
Qaranlıq çəkilərkən üstünə yorğan kimiQaranlıq çəkilərkən üstünə yorğan kimi,Bir də baxdım dan yeri söküldü yarğan kimi.
Bir zaman öz əliylə yaxdı, qovurdu məniBir zaman öz əliylə yaxdı, qovurdu məni,Bir gülşənə döndərib, göyə sovurdu məni,
Ayrıldıq, yolları qar, sazaq olduAyrıldıq, yolları qar, sazaq oldu,Könlüm həsrətinlə yalquzaq oldu.
TürküÖmrümə, günümə şəfəq saçıldı,Gül üzün gülüncə könlüm açıldı.
Ölümü dərd edənin dərdi böyük, qorxaqdır!Ölümü dərd edənin dərdi böyük, qorxaqdır!Ölümü dərd edən insan nə qədər maymaqdır!
Hər zaman şair yaranmışlar, cahandan ruhlanıbHər zaman şair yaranmışlar, cahandan ruhlanıb,Söyləyib dünyaya şeriylə, həyatın şerini.