Rəfiq Zəka Xəndan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yurda arxalanıb, ulusa uydum,Çocuqluq çağım keçmiş olunca.
QovaqDostum Fazil Məmmədoğluna*Göylər qaşını çatmasın,
Dost sevgisiDostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,
ÖlkəmdəQürbət elin seyrini mən neylirəm,İstərəm ölkəmdə olan seyrimi.
Bir şairin ömrüBir şairin ömrü, alışan canlara candır,Bir şairin ömrü, bir ömürlük həyəcandır!
Qara gözlümNailəmə*Gülüm, mən öləndə qara bağlama,
Bir şəhidin dilindənQollarımı qanırdılar burdular,Ömrüm-günüm, canım-gözüm, anam, oy!..
ƏrənlərCan verib şan alan ərlər var Azərbaycanda,Düşmənə odlu sipərlər var Azərbaycanda!
Ana yurdumAzərbaycan, işıqlısan, genişsən,Yerin, havan, suyun, odun uludur.
GətirdinAy oğul, yolunu çox gözləmişdik,Atana, anana şəfa gətirdin.
QıratCanlılar içində tarixə düşmüşYeganə canlı var, o da Qıratdır.
QucaqlaşmalıDərddən uzaq insandan uzaqlaşmalı insan,Dərd anlayan insanla qucaqlaşmalı insan.
Alçaqlar olan yerdəGözdən asılar pərdə,Alçaqlar olan yerdə,
TürkülərimYerdə şimşək kimi çaxsın dilərəm türkülərim,Düşmənin köksünü yaxsın dilərəm türkülərim.
UmutsuzluqUmutsuzluq çəkilməz bir bəladır, uğrayandan sor,Nə möhnətdir bu möhnət, möhnətindən ağlayandan sor.
İlhamİlham o ilahi bir gəlişdir,Ulduzlara doğru yüksəlişdir!
Getməz, qardaşımDərdli xalqın dərdi bitməz, qardaşım,Kimsə yetməz dada, yetməz, qardaşım!
DərdƏn ağılsız olanın da olur az-maz dərdi,İnsanın ağlı çoxaldıqca azalmaz dərdi.
AğrıHəyatda bitməyir ölüm çağrısı,Çox zaman çox yerdə yarır o bağrı.
OlduVəfasız olduğun ki bəlli oldu.Bir idi dərdim, indi əlli oldu.
AzğınlarUğrama leş sökən abdallarla,Yüksəl ənginlərə qartallarla!
Yurddaşların səsiBiz şöhrəti dillərdə gəzən yurdda doğulduq,Mərd bir ulusun sevgili övladları olduq.
YurdundaAdı yox yurduna qovuşmayanın,Oğul başqa yolda sınanmır, oğlum!
İmzaTürkülərlə söylərəm gerçəkdəki röyamı mən,Duyğularla eylərəm dastan könül dünyamı mən,
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
ÜzüntüNə qədər canlıydı o səmavi tül,Duydum o şəfəqli üzün tülüymüş.
O taydaKönlümdən hər gün keçir gözəl Təbrizim mənim,Gözəllikdə, sevgidə əzəl Təbrizim mənim!
Şerin gözəlliyiOzanlar yurda bağlı insanlar, ey dost,Gözəl konuşmalıdır ozanlar, ey dost!
Şairlər uçuşdadırBəzən bir dağ başındaDursalar da lal kimi,
Ola bilməzYaxşılar pislər ilə yar ola bilməz, məncə,Pis adam yaxşı sənətkar ola bilməz, məncə.