Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İnan insanlara, Xəndan inanmaq başqanemətdir.
YelkənYelkənin varlığı rüzgardır, oğul,Ona rüzgar əbədi yardır, oğul!
OzanDurmadan oxuyan, durmadan yazanİlhama gəlincə olacaq ozan.
UmacağımBu dünyada mənim kimsəm olmadı,Sanma, oğul, qəmim, qüssəm olmadı.
Mavi XəzərXəzər, ey mavi Xəzər!Suların dalğalanan türküyə bənzər!
GüllərGül bağçası görcək nədən insan arasın da,Bitmiş o tikanlar niyə güllər sırasında?
GüzgülərGüzgülər, güzgülər, əski güzgülər,Nə göz şəfəqlənər, nə də üz gülər,
YoxRəvamı bu dərdə tutulsun ürək?Səndə insaf da yox, mürüvvət də yox!
EdərsənSən məni könüldən, candan edərsən,Dünyanı başıma zindan edərsən!
AhəngVarlıqda hər şeyin öz ahəngi var,Nəğmə ahəngi var, söz ahəngi var.
Sənət inciləriEy Zəka, Mahir ozanlarla dayandın üz-üzə,Onların sözlərini qatdın ömür türkümüzə,
Nə bayramdır bu bayramNə bayramdır bu bayram,Mənim könlüm açılmaz,
Dil birliyiNerədə türk var isə ordakı nisgil birdir,Ayıranlar ayırıbdır ulusu, dil birdir,
QorxmazÖlümdən qorxmayanlarZülümdən qorxmaz, oğlum!
XalqlarYer üzündə nə qədər tapdanacaqdır haqqlar?!Nə qədər alçalacaqdır qan içən alçaqlar?!
Deyən bulunmayıbÜfüqləri, səmalarıBiz eylədik ələk-vələk.
Ayın haləsiBahar gecəsində Ayın haləsiŞəfəq şəlaləsi, nur şəlaləsi.
ƏrlərEy can verib ad almış olan adsız igidlər!Daldıqca sizin qəbrinizə parlar ümidlər!
OdlanarBülbüllər ah çəksə bağlar odlanar,Qönçələr, budaqlar, tağlar odlanar.
HisslərŞerdir hisslərə tutan ayna,Şairin hisslərindədir məna.
AyrıldıqAyrılıq oduyla solanlar oldu,Əlləri qoynunda qalanlar oldu,
DilimBilməyənlər bunu bilsin ki elim Türk elidir,Dilimin türküsü Türk andı, dilim Türk dilidir!
Gülmək, ağlamaqGülmək yaşamaqdır, gözəlim, ağlamaq – ölmək,Mən dərdimi bölmək dilərəm, dərdimi bölmək,
Didərginİşgəncə olarmı hər gün olsun,Yurd bunca rəvamı gərgin olsun?!
ƏmanətEşqin, həvəsin qalmasa canda,Bezsən yaşamaqdan bu cahanda.
Yunus deyə-deyəYazda gözləri yol çəkərDağlar Yunus deyə-deyə,
QərəzBu dünyada ən murdar, ən pis mərəzQərəzdir, qərəzdir, qərəzdir, qərəz!
TürkülərSular büründü fosfora,Baxın, ilahi vəsf ora!.
İstanbula doğruDağ kimi dalğaları aşdı “Azərbaycan”ımız,Səkkiz ölkəylə vidalaşdı “Azərbaycan”ımız.
Dəniz şairiKimdir o igid yolçu ki şimşək kimi çaxmış,Al yelkəninin üstünə Ay-yıldızı taxmış?!