Rəsul Rza
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Adına bənzəmir heçbu Qanlıca
Ağ filRanqunda ilk dəfə gördüm onu,zooparkda.
Rotterdamda heykəlRotterdamda, meydandatunc bir heykəl var.
Miloslu qızLuvrda bir qız vargözəllər gözəli!
Konqolu qardaşDedilər: – Dərin qara, günün də qara olsun.Zəncirdən ayaqların, qolların yara olsun.
ŞuşaBurda nəğmə yaz çiçəyi kimidir:tez yaranır, tez gül açır, boy atır.
Çörək satan qızlar“Ey, dərbədər gəzib ürəyi qan olan çocuq”*Sabir*
Qa... qa...Qa!.. Qa!..Bura bir quş qondu:
Laylalar“Layla dedim yatasan...”Qulaqlarımda
Ömür keçdi, gün keçdi...Soruşdular:– Bir girvənkə daş ağır olar,
İki Məryəm oğluAnamın adı Məryəm idi*Otağım doludur sükutla.
Tək qalmaqTək qalmağı sevmirəm,tək olanda üzülür,
Deyirlər axşamlar kədər gətirirDeyirlər,axşamlar kədər gətirir.
O gecəGecədir.Kimsə yox.
İsrarAncaq deyirsən ki, indi deyim mən,sevmədiklərimdən,
OxşarlıqYadlar söhbətindən sıxıldı qəlbim,könlümün həsrəti
İntiqamXəyalımın qanadında ənginliyə yol açdım.Gəzdim döyüş meydanını, cəbhələri dolaşdım.
Yadıma düşdüOğlum Anara*Dənizdə ləpə var, dağda bulud var,
Qızıma və yaşıdlarımaKönlünənigaran bir işıq düşsə;
Barmaqların dil açırAyaqların döşəmədən bir qarış yuxarı.Qolların yeni pöhrə kimi
Uzaq yol, dəvələr və müdrik bir qoca haqqındaYük ağır, yol uzaq.Nə alaf var doyunca,
Burda bir insan ölübNazim Hikmətin əziz xatirəsinə*Bir dostumuz öldü;
Tövbəyə tövbəGörəsənuçmağı sevməyən varmı
Gücümüz, gücsüzlüyümüzMin adamın işinibir dəqiqədə görən,
“Olum ya ölüm”Gözlərimi qapadım.Söndürdüm son ulduzu...
QuzuCanavar apardı quzunu,Yazıq quzu, yazıq quzu!
Sarı dana və balaca qızSəs düşdü Göytəpə kəndinə:“Sarı dana xəstələnib!”
ÖzünüöyməzlikKölgələr xəbər veriraxşamın kədərindən.
Dörd yüz on altıMənim yaddaşımdan silinməmişdirsoyuq qış gecəsi, o qarlı ruzgar.
Metal qırıntıları toplayınAxtarın künc-bucağı!Axtarın hər padvalı!