Mirzə Ələkbər Sabir · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səradən bir dəli şeytan deyər: insanlar, insanlar!Nədir dünyanı dutmuş elmlər, irfanlar, insanlar!?
Vay, vay! Nə yaman müşgülə düşdü işim, Allah!Vay, vay! Nə yaman müşgülə düşdü işim, Allah!Fəryadimə yet kim, yanıram atəşə, billah!
Əlminnətü-lillah ki, "Dəbistan" da qapandı!Əlminnətü-lillah ki, "Dəbistan" da qapandı!Bir badi-xəzan əsdi, gülüstan da qapandı!
Bimərhəmət ə’yanlarına şükr, xudaya!Bimərhəmət ə’yanlarına şükr, xudaya!Bu sahibi-milyanlarına şükr, xudaya!
Ay nənə, bir qırmızı saqqal kişi!Ay nənə, bir qırmızı saqqal kişi!Ağzı dualı, qoca baqqal kişi!
Mənim təkSəd şükr ki, yox indi bu saətdə mənim təkBir mö’mini-pakizə bizim kətdə mənim tək!
Vah!.. bu imiş dərsi-üsuli-cədid?!Vah!.. bu imiş dərsi-üsuli-cədid?!Yox…x! Yo…x! oğul, məktəbi-üsyandı bu!
Ey vay ki, heysiyyəti-millət götürüldü!Ey vay ki, heysiyyəti-millət götürüldü!Millətdə olan büsbütün adət götürüldü!
Saxtə bir xətti-xam ilə mənə kağız yazıbSaxtə bir xətti-xam ilə mənə kağız yazıb,Ey məni təhdid edən min dürlü tə’kidat ilə!
Neyliyim, ey vay! Bu urus başdılarNeyliyim, ey vay! Bu urus başdılar,Bilməyirem hardan aşıb-daşdılar?!
NövhəBaxdı çün Əkbərinin nizədə Leyla üzünə,Gördü zülfü tökülüb, çün şəbi-yelda üzünə.
TəbaətSərmayeyi-irfanı nasıl kəsb edər insan?Təhsili ülum ilə olur rütbeyi-irfan
Qarğa və tülküPendir ağzında bir qara qarğaUçaraq qondu bir uca budağa.
Əl’əman, sərkəs olub...Əl’əman, sərkəş olub, gündə bir əhvalə düşən dövri-qəzanın bu dilazar,cəfakar, müxalif əməlindən ki, yaxıb aləmi narə, qoyub avarə, xüsusən
Oxutmuram, əl çəkin!Oğul mənimdir əgər, oxutmuram, əl çəkin!Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!
Ağlaşma ("Nə rəvadır əğniyalər baxa ac qalanə, ya rəb!")Nə rəvadır əğniyalər baxa ac qalanə, ya rəb!Bu nə söz ki, ac qalanə oluna ianə, ya rəb!
Qəmü möhnət füzun olduQəmü möhnət füzun oldu,Səbəb boynu yoğun oldu!
Qocalar marşı ("Bir qocayam çaq nər kimi yaşaram")Bir qocayam, çaq nər kimi yaşaram,Dörd arvadı bir-birinə qoşaram,
Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Üzün oldisə gər külfət yanında qarə, səbr eylə!
Qaç, at basdı! ("Qaç, oğlan! Qaç, at basdı! millət gəlir!")Qaç, oğlan! Qaç, at basdı! Millət gəlir!Ötüşdən çıxan bir cəmaət gəlir!
ŞURƏ GƏLİB ŞAD OLUN, İRANLILAR!Şurə gəlib şad olun, iranlılar!Qüssədən azad olun, iranlılar!
"Tərcümani-həqiqət" deyir ki ("Xəstəmiz Əbdülhəmid artıq sağaldı, səmridi")Xəstəmiz Əbdülhəmid artıq sağaldı, səmridi,Şimdiki halilə məmnuniyyət izhar eyləyir;
BənzətməSonya, ey dilbəri-pakizə-əda!Sənə bu Naqdı bəyin canı fəda!
Əhvalpürsanlıq, yaxud qonuşma— Nə xəbər var, məşədi?— Sağlığın!
Hörümçək və ipək qurduBir hörümçək özün çəkib durdu,Dedi fəxr ilə:-Ey ipək qurdu!
Vəqta ki, qopur bir evdə matəmVəqta ki, qopur bir evdə matəm,Təşkil edilir büsati-ehsan,
Təşəkkür ("Mollalar, taleimiz oldu əcəb yar bu gün!")Mollalar, taleimiz oldu əcəb yar bu gün!Misyonerlər də bizə çıxdı həvadar bu gün!
Şahnamə ("Şəhim, tacidarım, qəvi şövkətim!")Şəhim, tacidarım, qəvi şövkətim!Mələk – ehtişamım, fələk – rüf’ətim!
Təşəkkür ("Mollalar, taleimiz oldu əcəb yar bu gün!")Mollalar, taleimiz oldu əcəb yar bu gün!Misyonerlər də bizə çıxdı həvadar bu gün!
Altmış illik ömrüm oldu səndə bərbad, Ərdəbil!Altmış illik ömrüm oldu səndə bərbad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!