Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باد بهار سلسله جنبان صحبت استموج شراب دام پریزاد عشرت است
Qəzəl 1879Aləmdə mənim ayinədarım ürəyimdir,Bülbül də mənəm, bağu baharım ürəyimdir.
Qəzəl 1943Kim tutarsa ətəyindən, olacaqdır əsirin,Kim dolansa başına, məst edəcəkdir ətrin.
Qəzəl 1950Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.
Qəzəl 1986Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.
Qəzəl 2048داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیستچون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست
Qəzəl 2101Bu könül get-gedə o ləl-ləbin rənginə düşdü, düşdü,Kuzə öz ixtiyarın verdi, meyin çənginə düşdü, düşdü.
Qəzəl 2144دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است
Qəzəl 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده استزلف سیهت مفلسی دل نکشیده است
Qəzəl 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هستپوچ است زمینی که در او زلزله ای هست
Qəzəl 2208Varına eyləmə sən çox etibar,Günəşi göydə gəzən yerdə tapar.
Qəzəl 2210در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست
Qəzəl 2234کجا میل کبابم در شراب است؟بط می هم شراب و هم کباب است
Qəzəl 2245از نظر هرگز خیالش دور نیستیک نفس دریای ما بی شور نیست
Qəzəl 2248پیغام، نمکچش وصال استدلخوش کن عاشقان خیال است
Qəzəl 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج
Qəzəl 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟
Qəzəl 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!
Qəzəl 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Qəzəl 2371عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کردچشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد
Qəzəl 2396شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد
Qəzəl 2398خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد
Qəzəl 2447Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.
Qəzəl 2467Atəşi-eşqə yanan qaldı bu aləmdə? Hanı?Bizlə həmsöhbət olan qaldı bu aləmdə? Hanı?
Qəzəl 2563ساغر پر می علاج جان محزون میکندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند
Qəzəl 2567Qəlbimin səbrini aldı o günəş üzlü nigar,Gülü gün altda qoyanda ətri qalmaz, tez uçar.
Qəzəl 2636Nə qədər dilbərimin zülfü pərişan olsun?Nə qədər sinəm evi arzuma zindan olsun?
Qəzəl 2684Düşmənə rəhm eyləyən qəlbdə fəqət sevda olar,Daşı atsan oda, axırda dönüb mina olar.
Qəzəl 2702گلشن حسن از بهار عشق خرم میشوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم میشود
Qəzəl 2762جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید