Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Qəzəl 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Qəzəl 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Qəzəl 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Qəzəl 6357ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین
Qəzəl 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Qəzəl 6368پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن
Qəzəl 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Qəzəl 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
Qəzəl 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن
Qəzəl 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن
Qəzəl 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Qəzəl 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن
Qəzəl 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Qəzəl 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من
Qəzəl 6399فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من
Qəzəl 6402آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Qəzəl 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Qəzəl 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
Qəzəl 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن
Qəzəl 6430لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من
Qəzəl 6439گوشه آن نقاب را بشکنورق انتخاب را بشکن
Qəzəl 6446من که در فردوس افتادم به نقد از یاد اوبی نیازم از تمنای بهشت آباد او
Qəzəl 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او
Qəzəl 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او
Qəzəl 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟
Qəzəl 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو
Qəzəl 6471گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو
Qəzəl 6473ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو