Qəzəl 4001

ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4195

جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4232

Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4247

Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4252

Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4258

از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4265

Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4300

Eşqin həvəsi tək yarı görməklə qutarmaz,Bir güldü ki, o, bil, onu dərməklə qutarmaz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4315

بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بی‌طلب رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4323

بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4324

هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4330

چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4331

بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4335

هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4357

زهرازقدح صافدلان رنگ نداردآیینه گوهر خطر از زنگ ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4403

در خویش چو گردون نکنی تا سفری چنداز ثابت وسیارنیابی نظری چند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4406

داغی که مرا بر دل دیوانه گذارندشمعی است که بر تربت پروانه گذارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4417

چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4458

از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4482

ز وعده های دروغش دل اضطراب نداردسر کمند فریب مرا سراب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4489

خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشدکه در بهشت بود هر که در خیال تو باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4495

رتبه خال تو مشک ناب نداردنقطه شک حسن انتخاب ندارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4496

در دل ما بخت سبز بارندارددانه ما زنگ نوبهار ندارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq