Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Qəzəl 647رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را
Pərakəndə şeir 652کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری
Pərakəndə şeir 653زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Qəzəl 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا
Pərakəndə şeir 657آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای
Pərakəndə şeir 659ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی
Pərakəndə şeir 660صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Qəzəl 658ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Qəzəl 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Pərakəndə şeir 666بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Qəzəl 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Pərakəndə şeir 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Pərakəndə şeir 675دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Qəzəl 673به خرج رفت حیاتم ز هرزهکوشیهابه خاک ریخت شرابم ز خامجوشیها
Qəzəl 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا
Pərakəndə şeir 678عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Qəzəl 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا
Qəzəl 681هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را
Qəzəl 682می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را
Pərakəndə şeir 685اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 683در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را
Qəzəl 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را
Qəzəl 696عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را
Qəzəl 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را
Qəzəl 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا
Qəzəl 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Qəzəl 738با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را
Qəzəl 742دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را
Qəzəl 744مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را