Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت
Qəzəl 2099کام از جهانِ دون به هوس میتوان گرفتاین شهد ریزه را به مگس میتوان گرفت
Qəzəl 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Qəzəl 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Qəzəl 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Qəzəl 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Qəzəl 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Qəzəl 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست
Qəzəl 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست
Qəzəl 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Qəzəl 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Qəzəl 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Qəzəl 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است
Qəzəl 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست
Qəzəl 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست
Qəzəl 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست
Qəzəl 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
Qəzəl 2212ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است
Qəzəl 2213عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است
Qəzəl 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Qəzəl 2215صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است
Qəzəl 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Qəzəl 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب استتیغ برهنه باشد رویی که بی نقاب است
Qəzəl 2236شراب نامرادی بی خمارستبه قدر تلخی این می خوشگوارست
Qəzəl 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است
Qəzəl 2242در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست
Qəzəl 2257خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست
Qəzəl 2262زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
Qəzəl 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ
Qəzəl 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح