Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سفیدی پردهدار چشم خونپالا نمیگرددکف دریا ز طوفان مانع دریا نمیگردد
Qəzəl 2872دل عاشق به جور از یار دیرین برنمی گرددکه در سفتن زآب و رنگ خود گوهر نمی گردد
Qəzəl 2880به زنجیر تعلق خلق را دست قضا بنددچو صیادی که صید کشتنی را دست و پا بندد
Qəzəl 2882چو احرام تماشای چمن آن سیمبر بنددزطوق خود به خدمت سرو را قمری کمر بندد
Qəzəl 2886ز حُسنِ شوخطَرْفی دیدههای تر نمیبندددر این دریا ز شورش دَر صدفْ گوهر نمیبندد
Qəzəl 2893چه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرداز این آتش به جای دود ریحان سر برون آرد
Qəzəl 2898زدام عشق عاشق را سفر بیرون نمی آردزدریا ماهیان را بال و پر بیرون نمی آرد
Qəzəl 2899قبول خاطر از نظاره منظور می باردبه دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد
Qəzəl 2902کسی تاب خدنگ غمزه آن دلربا داردکه چون آیینه از جوهر زره زیرقبا دارد
Qəzəl 2904کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟که آن گل خار در پیراهن از نشو و نما دارد
Qəzəl 2908خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر داردخوشا ابری که آب از چشمه خورشید بردارد
Qəzəl 2912دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟کجا مظلوم از دامان محشر دست بردارد؟
Qəzəl 2913سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟که این خشت از سرخم باده منصور بردارد
Qəzəl 2914نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغرچه زنگ از خاطر من گردش افلاک بردارد؟
Qəzəl 2918اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر داردبهم غلطیدن گلها تماشای دگر دارد
Qəzəl 2923مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان داردزجوهر تیغ من بند خموشی بر زبان دارد
Qəzəl 2933کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟که خون صد چراغ مهر را در آستین دارد
Qəzəl 2940گریبان دلم را نعره مستانه ای داردسر زنجیر این دیوانه را دیوانه ای دارد
Qəzəl 2942دگر هر ذره خاکم هوای کشوری داردسر آسوده مغزم با پریشانی سری دارد
Qəzəl 2950خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می داردزمین تشنه را امید باران تازه می دارد
Qəzəl 2953ز آه عاشقان اندیشهای اختر نمیداردز دود تلخ پروا دیده مجمر نمیدارد
Qəzəl 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمیداردگرانی از دمِ جانبخش عیسی بر نمیدارد
Qəzəl 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟که از رضوان بهشت جاودان را رو نما گیرد
Qəzəl 2980شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیردزسنگ خاره دل آن چشم بازیگوش می گیرد
Qəzəl 2989کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیردصبا را کس به خون لاله بسمل نمی گیرد
Qəzəl 2991زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیردکه چون تیغ آبدار افتاد رنگ خون نمی گیرد
Qəzəl 3001مرا پیمانه کی سیر از شراب ناب میسازد؟کجا ریگ روان را شبنمی سیراب میسازد؟
Qəzəl 3007نمک داغ مرا چون مرهم کافور میسازدکه از بادام تلخی دور، چشم شور میسازد
Qəzəl 3017زشوق عالم بالا روان با تن نمی سازدبه پای کاروانی بوی پیراهن نمی سازد
Qəzəl 3018دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازدشراب آتشین با کاسه چوبین نمی سازد