Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل استبا وجود باده خون خویش خوردن مشکل است
Qəzəl 1034عندلیب مست را خاموش کردن مشکل استشعله آواز را خس پوش کردن مشکل است
Qəzəl 1043هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل استدر جگرخاری که اینجا بشکند آنجا گل است
Qəzəl 1049در حریم سینه عشاق، غم نامحرم استدر نزاکت خانه آیینه، دم نامحرم است
Qəzəl 1052هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است
Qəzəl 1054در تعلق کوه آهن در شمار سوزن استدر تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است
Qəzəl 1058تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است
Qəzəl 1059مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است
Qəzəl 1061وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است
Qəzəl 1065عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است
Qəzəl 1067نامرادی زندگی بر خویش آسان کردن استترک جمعیت دل خود را به سامان کردن است
Qəzəl 1081آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است
Qəzəl 1136داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است
Qəzəl 1137سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده استپاکباز از هوش آن چشم سیاهم کرده است
Qəzəl 1138خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده استتازه رویی بر من آتش را گلستان کرده است
Qəzəl 1139تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟بید مجنون گیسوی ماتم پریشان کرده است
Qəzəl 1191لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است
Qəzəl 1204زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی استگل به تردستی ز عکس تازه رویان چیدنی است
Qəzəl 1208هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بسترشته جان بر زبان نشتر فصاد بست
Qəzəl 1211بس که از زهر شکایت لب دل افگار بستدل مرا چون بسته در جیب و بغل زنگار بست
Qəzəl 1221تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشستدر بهشت از جوش دعوی چشمه کوثر نشست
Qəzəl 1234توبه نتوان کرد از می تا شراب ناب هستاز تیمم دست باید شست هر جا آب هست
Qəzəl 1235حسن را در هر لباسی دیده بان در کار هستدر بساط گل ز شبنم دیده بیدار هست
Qəzəl 1239شوق چون ریگ روان منزل نمی داند که چیستموج این دریا لب ساحل نمی داند که چیست
Qəzəl 1241دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیستدست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست
Qəzəl 1248نیست چشمی کز فروغ روی او پر آب نیستبخل در سرچشمه خورشید عالمتاب نیست
Qəzəl 1250سنگ راهی شوق را چون چشم سنگین خواب نیستراه پیما را براقی چون دل بیتاب نیست
Qəzəl 1268حسن عالمسوز او را ساغری در کار نیستچهره خورشید را روشنگری در کار نیست
Qəzəl 1269چهره گلرنگ را پیمانه ای در کار نیستنرگس مخمور را میخانه ای در کار نیست
Qəzəl 1276حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیستعکس را پای سفر ز آیینه تصویر نیست