Qəzəl 1468

معنی از لفظ سبکروح فلک پروازستلفظ پرداخته بال وپر این شهبازست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1475

از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1481

آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1484

بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1506

نفس سوخته شمع سر بالین من استمهر خاموشی من جام جهان بین من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1526

خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1528

هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1530

آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1541

نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1543

از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1545

دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1549

از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1557

گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1568

در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1585

چمن سبز فلک را چمن آرایی هستزیر این زنگ، نهان آیینه سیمایی هست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1588

بند در بند قبا بافتن مژگان چیست؟گر درین خانه کسی نیست پس این دربان چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1596

کعبه و بتکده سنگ ره اهل دل نیسترشته راه طلب را گره منزل نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1629

باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1638

از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1652

ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1655

شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1662

غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1663

ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1681

بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1682

مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1687

صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1688

چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq