Qəzəl 6148

دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟کبک کی از عهده شهباز می آید برون؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6151

گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برونور بگریم خار و گل یکرنگ می‌آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6152

چون خط از لعل لب آن ماه می آید بروناز جگرگاه بدخشان آه می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6153

از تن خاکی دل صد پاره می آید بروناین شرر آخر ز سنگ خاره می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6163

سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟زلف مشکین یا کمند گردن آهوست این؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6164

آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6166

گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببیندر رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6176

سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمینآسمان رنگ قیامت ریخت گویا بر زمین

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 6177

هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمینخط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین

Saib TəbriziQəzəl5 dəq
Qəzəl 6179

سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمینآیه رحمت مسلسل گشت نازل بر زمین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6181

می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمینمی نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6184

نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6200

ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6210

ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6216

زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6219

شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6222

سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کنمهیای وداع آشیان شو، بال و پر وا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6227

برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6231

سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6232

به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6240

نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6249

ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرونکه آید از نقاب شرم روی دلستان بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6254

عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6255

آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6258

چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6266

با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟دانه سوخته در گل چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6269

گر چو شبنم دل خود آب توانی کردنبر سر بستر گل خواب توانی کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6270

پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6273

سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6277

کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq