Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Qəzəl 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Qəzəl 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Qəzəl 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Qəzəl 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Qəzəl 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Qəzəl 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Qəzəl 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Qəzəl 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Qəzəl 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5836خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم
Qəzəl 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایمبا صد هزار درد تسلی نشسته ایم
Qəzəl 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم
Qəzəl 5839این سطرهای آه که هرجا نوشتهایماز روی آن دو زلف چلیپا نوشتهایم
Qəzəl 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفتهایمدایم ز شیشه پنبه به لب برگرفتهایم
Qəzəl 5848ما توبه را به طاعت پیمانه برده ایممحراب را به سجده بتخانه برده ایم
Qəzəl 5850ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم
Qəzəl 5854چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم
Qəzəl 5856ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایمدر آب تیغ، دام چو جوهر فکنده ایم
Qəzəl 5858ما همچو آفتاب به هرجا رسیدهایمهر کوچهای که هست به عالم دویدهایم
Qəzəl 5859ما پرده از حقیقت عالم کشیدهایمدر غورگی به نشئه این می رسیدهایم
Qəzəl 5864ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایمگوی مراد در خم چوگان کشیده ایم
Qəzəl 5866ما گرچه در بلندی فطرت یگانهایمصد پله خاکسارتر از آستانهایم
Qəzəl 5872ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم
Qəzəl 5874نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Qəzəl 5875ما تازه روی چون صدف از دانه خودیمخرسند از محیط به پیمانه خودیم
Qəzəl 5878در کوی جان به قطع مراحل نمیرسیمتا گرد جسم هست به منزل نمیرسیم
Qəzəl 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم
Qəzəl 5891از خویش می رویم و ترا یاد می کنیمدر کوه قاف صید پریزاد می کنیم
Qəzəl 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم