Qəzəl 5529

حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5535

نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارمکه هم در مصرم و هم در جای بیت الحزن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5536

شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارمز کشتن زنده تر گردید سیمابی که من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5538

به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارمزبان‌بازی به آتش می‌کند خاری که من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5540

نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5548

لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5551

به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5560

اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5563

به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5568

نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5571

نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5590

دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز می‌خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5591

نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5597

به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5599

در بهاران دل دیوانه نگیرد آرامتا به چون گرم شود دانه نگیرد آرام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5603

تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5608

گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده امخط آزادی اطفال دبستان شده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5615

اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5617

در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5637

چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5639

منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5644

چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5647

من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5649

حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5652

من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5666

ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5667

گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5669

از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5670

صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5677

گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq