Qəzəl 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2225

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2555

شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3000

به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3777

ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4555

زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4666

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4777

دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4888

عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5550

نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6444

روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6819

در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq