Qəzəl 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2640

حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2674

Pərdədən çıxsa o hüsnün bu ürəklər qan olar,Torpaq atlas geyinər, xəncər əgər üryan olar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2686

هرکه می‌گردد ز اهل ذکر، دانا می‌شودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا می‌شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2710

عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2792

مبادا بر سر من سایه بال هما افتدکز این ابر سیه آیینه دل از صفا افتد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2800

مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2868

Gözlərin doğma baxışlarçün olub biganə,Kafirə, dindara dava yeridir bütxanə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2889

خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آردنگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2895

سر منصور بار آن تیغ بی‌زنهار می‌آردنهالی را که خون آبش بود سربار می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2928

مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟که با آن تازگی گل حکم تقویم کهن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2938

Çox çətin göz yaşımı saxlaya bilsin müjgan,Dəryanın pəncəsinə qarşı durarmı mərcan?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2994

به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3044

زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3068

که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟که غیر از بیکسی همخانه ما می تواند شد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3085

بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشدصراط مردم باریک بین موی کمر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3105

ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشددرین میدان سپر انداختن مردانگی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3164

زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماندز آهو نافه، گفتار از سخن پرداز می ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3186

کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3196

دل از مژگان خواب‌آلود در زنهار می‌آیدبلای جان بود تیغی که لنگردار می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3238

زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شویدکه سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3244

آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3295

عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3308

در خور مزد فلک کار به آدم داردخوردن نعمت عالم غم عالم دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3320

هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3333

جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3415

چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3421

بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسدتا به آتش نرود کوزه به آبی نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq