Qəzəl 2292

دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2294

آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2295

از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2337

می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2345

Ürəyin dərdlərinə əql də imdad etməz,Bu viran qəlbimi heç kimsə, bil, abad etməz.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2357

کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2372

گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2376

آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2396

شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2397

چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خوردعشق را سر رشته تدبیر بر هم می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2399

این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2477

Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2479

حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2518

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2563

ساغر پر می علاج جان محزون می‌کندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2600

رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2640

حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2674

Pərdədən çıxsa o hüsnün bu ürəklər qan olar,Torpaq atlas geyinər, xəncər əgər üryan olar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2686

هرکه می‌گردد ز اهل ذکر، دانا می‌شودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا می‌شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2710

عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2800

مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2858

از ان در خلوت معشوق بر من حال می گرددکه از چشم سخنگو صحبت من قال می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2868

Gözlərin doğma baxışlarçün olub biganə,Kafirə, dindara dava yeridir bütxanə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2895

سر منصور بار آن تیغ بی‌زنهار می‌آردنهالی را که خون آبش بود سربار می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2938

Çox çətin göz yaşımı saxlaya bilsin müjgan,Dəryanın pəncəsinə qarşı durarmı mərcan?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2994

به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3044

زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3085

بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشدصراط مردم باریک بین موی کمر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq