Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح
Qəzəl 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح
Qəzəl 2295از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح
Qəzəl 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Qəzəl 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!
Qəzəl 2345Ürəyin dərdlərinə əql də imdad etməz,Bu viran qəlbimi heç kimsə, bil, abad etməz.
Qəzəl 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد
Qəzəl 2372گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد
Qəzəl 2376آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد
Qəzəl 2396شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد
Qəzəl 2397چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خوردعشق را سر رشته تدبیر بر هم می خورد
Qəzəl 2399این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد
Qəzəl 2477Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.
Qəzəl 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Qəzəl 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند
Qəzəl 2563ساغر پر می علاج جان محزون میکندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند
Qəzəl 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند
Qəzəl 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
Qəzəl 2674Pərdədən çıxsa o hüsnün bu ürəklər qan olar,Torpaq atlas geyinər, xəncər əgər üryan olar.
Qəzəl 2686هرکه میگردد ز اهل ذکر، دانا میشودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا میشود
Qəzəl 2710عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود
Qəzəl 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Qəzəl 2800مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد
Qəzəl 2858از ان در خلوت معشوق بر من حال می گرددکه از چشم سخنگو صحبت من قال می گردد
Qəzəl 2868Gözlərin doğma baxışlarçün olub biganə,Kafirə, dindara dava yeridir bütxanə.
Qəzəl 2895سر منصور بار آن تیغ بیزنهار میآردنهالی را که خون آبش بود سربار میآرد
Qəzəl 2938Çox çətin göz yaşımı saxlaya bilsin müjgan,Dəryanın pəncəsinə qarşı durarmı mərcan?
Qəzəl 2994به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد
Qəzəl 3044زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد
Qəzəl 3085بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشدصراط مردم باریک بین موی کمر باشد