Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu naz ilə yerişin canımı pünhan aparar,Dağ seli, hər nə çıxar qarşıya, asan aparar.
Qəzəl 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Qəzəl 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Qəzəl 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Qəzəl 4144O xalın göz yaşı içmiş ki, belə tər göyərib?Ya ona xidmət edib hansı bəxtəvər, göyərib?
Qəzəl 4148مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند
Qəzəl 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Qəzəl 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Qəzəl 4224O adam ki, fəxr üçün əcdadını yad eyləyər,Bir sümük tapmış o, it tək könlünü şad eyləyər.
Qəzəl 4232Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.
Qəzəl 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Qəzəl 4247Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.
Qəzəl 4250Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.
Qəzəl 4252Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.
Qəzəl 4258از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود
Qəzəl 4280Kim deyir, səpsən əgər toxmu, şoran yer göyərər?Bəlkə, alnından ora töksən əgər tər, göyərər?
Qəzəl 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خریدگلچین نهال شد که گل از باغبان خرید
Qəzəl 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد
Qəzəl 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
Qəzəl 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد
Qəzəl 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید
Qəzəl 4449İmkanın vardısa, nadan ilə söhbət eləmə,Söz ki, bir ayinədir, sən onu zülmət eləmə.
Qəzəl 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد
Qəzəl 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد
Qəzəl 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد
Qəzəl 4570Şəbnəm et qəlbini, yarın o gülüstanına ver,Demirəm, göz yaşını çöhreyi-xəndanına ver.
Qəzəl 4571من نمی آیم به هوش از پند، بیهوشم گذاربحر من ساحل نخواهد گشت، در جوشم گذار
Qəzəl 4577اهل دل رایاری دوران نمی آید به کارتیغ را همواری سوهان نمی آید به کار
Qəzəl 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار
Qəzəl 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگربسته ام عهد مودت با نو آیین دگر