Qəzəl 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4926

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4975

خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5100

بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5134

منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5192

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5206

زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5212

از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5220

زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5224

می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5234

Sən elə güldün, gülüstanda gəlib həycana gül,Sanki od qalxıb başından, az qalıb ki, yana gül.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5251

قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5272

ز خلوت برنمی‌آیی چه حاصلبه چشم تر نمی‌آیی چه حاصل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5360

غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5411

ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5412

دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5415

در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنمکوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5442

زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5449

چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5454

لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5455

گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5478

دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq