Qəzəl 6724

چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6741

مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستیچراغی بر سر بالین این بیمار بایستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6775

به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6786

چرا از سینه ای آه سحر بیرون نمی آیی؟سبک چون تیغ ازین زیر سپر بیرون نمی آیی؟

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6790

مرا افکنده رخسار عرقناکش به دریاییکه دارد هر حبابش در گره طوفان خودرایی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6802

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده‌ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6815

تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6856

دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟چو لاله حرف جگرسوز در دهان داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6874

تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6897

ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ایدر رهگذار سیل میان را گشاده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6906

ای کوه بیستون که چنین سرکشیده‌ایبازوی آهنین مرا دور دیده‌ای!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6909

ما را بس است سلسله جنبان اشاره‌ایکافی است بزم سوختگان را شراره‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6918

بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6927

ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6943

ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟چون آفتاب سر زده هرجا چه می‌روی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6949

دستی به سر زلف خود از ناز کشیدیتا حلقه به گوش که دگر باز کشیدی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6964

زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6971

مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6973

تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6974

افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6985

هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Türki qəzəl 4

Olmadı xürşididən dağlarda rəngin qaşlar,Gördilər ləli-ləbin qan tərlədilər daşlar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Türki qəzəl 5

Məni məhrum edən rüxsaridən zülfi-pərişandır,Bu dəryayi-lətafət mövci-ənbər içrə pünhandır.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 6

ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Qəzəl 6

خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جداتشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 8

پیش رویش چون کنم منع از گرستن دیده را؟چون کنم در شیشه این سیماب آتش دیده را؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 9

هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Türki qəzəl 11

Rəhm qıl Saibə, saqi, mey ilə tut əliniNeçə içsin qanını bu ürəyi qan olmuş?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 12

کام خود از کوشش امید می گیریم مابخت اگر باشد نبات از بید می گیریم ما

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 17

بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب راهست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq