Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو
Qəzəl 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو
Qəzəl 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
Qəzəl 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Qəzəl 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Qəzəl 6585Mənə ram oldu ol sərvi-rəvan ahəstə-ahəstə,Zora düşməz, çəkilsə çün kəman ahəstə-ahəstə.
Qəzəl 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
Qəzəl 6617خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده
Qəzəl 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Qəzəl 6693بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی
Qəzəl 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟
Qəzəl 6741مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستیچراغی بر سر بالین این بیمار بایستی
Qəzəl 6775به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی
Qəzəl 6786چرا از سینه ای آه سحر بیرون نمی آیی؟سبک چون تیغ ازین زیر سپر بیرون نمی آیی؟
Qəzəl 6790مرا افکنده رخسار عرقناکش به دریاییکه دارد هر حبابش در گره طوفان خودرایی
Qəzəl 6794چهره را صیقلی از آتشِ می ساختهایخبر از خویش نداری که چه پرداختهای
Qəzəl 6802دلربایانه دگر بر سر ناز آمدهایاز دل من چه به جا مانده که باز آمدهای
Qəzəl 6805می گزد راحتم ای خار مغیلان مددیپایم از دست شد ای خضر بیابان مددی
Qəzəl 6815تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی
Qəzəl 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟چو لاله حرف جگرسوز در دهان داری
Qəzəl 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟
Qəzəl 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهادهایدر رهگذار سیل میان را گشادهای
Qəzəl 6906ای کوه بیستون که چنین سرکشیدهایبازوی آهنین مرا دور دیدهای!
Qəzəl 6909ما را بس است سلسله جنبان اشارهایکافی است بزم سوختگان را شرارهای
Qəzəl 6919قطع نظر چگونه ز جانان کند، کسی؟از ماه مصر آینه پنهان کند، کسی
Qəzəl 6943ای بیخبر ز خود به تماشا چه میروی؟چون آفتاب سر زده هرجا چه میروی؟
Qəzəl 6949دستی به سر زلف خود از ناز کشیدیتا حلقه به گوش که دگر باز کشیدی
Qəzəl 6964زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری
Qəzəl 6971مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی
Qəzəl 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟